Μέγα καί βδελυρό τό ἁμάρτημα τῆς ἀρσενοκοιτίας καί τῆς ὁμοφυλοφιλίας. Πρόκειται για φοβερή άκαθαρσία, πού καταδικάζεται κατηγορηματικά καί χωρίς εξαίρεση καί ἀπό τό Εὐαγγέλιο καί ἀπό τούς Ἁγίους τῆς Ἐκκλησίας. Καταδικάζεται ὅμως ἡ ὁμοφυλοφιλία, ἡ ἁμαρτία καί ὄχι ὁ ἁμαρτωλός. Αὐτή εἶναι ἡ διδασκαλία τῆς Πίστεώς μας. 

Ἀρχή καί κανόνας ἀπαράβατος. Ὁ ἁμαρτωλός μπορεῖ νά μετανοήση καί νά σωθῆ. Δέν πρέπει να κλείνη κανείς τήν πόρτα τῆς ἐπιστροφῆς, ὅταν τίμια καί εἰλικρινά μετανοεῖ καί ἐπιστρέφει. Πολλά τά παραδείγματα. Ἀπό τήν μοιχαλίδα τοῦ Εὐαγγελίου ὡς τόν ληστή πού σταυρώθηκε μαζί με τόν Χριστό καί σώθηκε, ὅταν ἐζήτησε τό ἔλεος τοῦ Θεανθρώπου. 

Ἰδού ὅμως καί μιά πρόσθετη απόδειξη τῆς ἀλήθειας αὐτής, τοῦ νά κατακρίνουμε τήν ἁμαρτία καί ὄχι τόν ἁμαρτωλό, πού τήν βρήκαμε στον βίο τοῦ Ἁγίου Παφνουτίου:
-“Διηγήθηκε ὁ Ἅγιος Παφνούτιος ὅτι μιά μέρα, πού περνοῦσα ἀπό κάποιο δρόμο, μου συνέβη να ξεστρατήσω καί νά βρεθῶ κοντά σέ ἕνα κεφαλοχώρι. Καί ἐκεῖ, σέ μιά παράμερη τοποθεσία, εἶδα κάποιους νά ἔχουν σμίξει αἰσχρά μεταξύ τους. Καί στάθηκα σέ μιά ἄκρη, προσευχόμενος καί ἱκετεύοντας γιά τίς ἁμαρτίες μου. Καί ξαφνικά έρχεται ἕνας Ἄγγελος Κυρίου, ἔχοντας σπαθί στο χέρι, καί μοῦ λέγει:
– Παφνούτιε, ὅλοι ὅσοι κατακρίνουν τούς ἀδελφούς τους, μέ αὐτό τό σπαθί θά χαθοῦν. Ἐσύ ὅμως, δεν κατέκρινες,ἀλλά ἐταπείνωσες τόν ἑαυτό σου ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ, σάν νά εἶχες κάμει ὁ ἴδιος τήν ἁμαρτία. Γι‘ αὐτό τό ὄνομά σου ἔχει γραφή στήν βίβλο τῶν ζώντων”.

Ἀπό τό βιβλίο: Ὑπέρ τῶν ἁμαρτωλῶν «Τί λένε οἱ ἅγιοι πατέρες» σελ. 33

Π.Μ. Σωτήρχος, ἐκδ. Ἀκρίτας.