«Περίπου 1,6 αὐτοκτονίες τὴν ἡμέρα ἢ μία αὐτοκτονία ἀνὰ 15 ὧρες ἔχουμε στὴν “προοδευμένη” Ἑλλάδα τοῦ 21ου αἰώνα». Τὸ «Παρατηρητήριο Αὐτοκτονιῶν» τοῦ Ὀργανισμοῦ «ΚΛΙΜΑΚΑ» γιὰ τὸ 2025 κατέγραψε 579 περιστατικὰ αὐτοκτονίας στὴν Ἑλλάδα, μὲ τὴν πιὸ βαριὰ πληττόμενη ἡλικιακὴ ὁμάδα νὰ εἶναι οἱ ἄνθρωποι 50-54 ἐτῶν, ἐνῶ ἀκολουθεῖ μὲ ἀνησυχητικὰ ποσοστὰ καὶ ἡ ὁμάδα 45-49 ἐτῶν. (…) Ἐνῶ τὸ 2023 καὶ τὸ 2024 ὁ ἀριθμὸς τῶν ἐτήσιων αὐτοκτονιῶν εἶχε σταθεροποιηθεῖ περίπου στὰ 450-470 περιστατικά, τὸ 2025 σημείωσε ἐκρηκτικὴ αὔξηση, ἰσοφαρίζοντας σχεδὸν τὰ ἐπίπεδα ρεκὸρ τοῦ 2022, ὅταν εἶχαν σημειωθεῖ 581 περιστατικά. Ἀπὸ τὰ στοιχεῖα τῆς σχετικῆς ἔρευνας «γίνεται ξεκάθαρο ὅτι τὸ ξεχείλωμα τῶν ἠθῶν στὰ πρότυπα τῆς “δικαιωματιστικῆς” χειραφέτησης, ὄχι μόνο δὲν συνέβαλε θετικὰ στὴν ψυχικὴ ὑγεία, ἀλλὰ ἀντιθέτως αὐτὴ δείχνει νὰ τινάζεται στὸν ἀέρα τὰ τελευταῖα χρόνια. (…) Βλέπουμε […]