Το θέμα είναι να καταλάβεις πού οδηγεί τα βήματά σου ο Κύριος. Του π. Ανδρέα Κονάνου Ο,τι γίνει στη ζωή είναι για το καλό μας. Ενα καλό που όμως δεν καταλαβαίνουμε την ώρα του πόνου. Αν, λοιπόν, κάνεις προσευχή, ό,τι κι αν γίνει,αμέσως ρωτάς την ψυχή σου: «Το ‘στειλε ο Θεός; Ναι. Τελείωσε». Και ψάχνω […]
Ἁγιότητα καὶ ἐνηλικίωση Αὐγουστίδης Ἀδαμάντιος (Πρεσβύτερος, Ψυχίατρος, Καθηγητής Θεολογικῆς Σχολῆς Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν) Ψυχολογικὴ καὶ Ποιμαντικὴ προσέγγιση Κάθε ἀπόπειρα προσέγγισης αὐτοῦ ποὺ συμβατικὰ ὀνομάζουμε πορεία πρὸς τὴν ἁγιότητα πρέπει νὰ διέπεται ἐκ προοιμίου ἀπὸ τὴν προσπάθεια ἀποφυγῆς μερικῶν θεμελιωδῶν λαθῶν. Τέτοια λάθη μπορεῖ νὰ γίνουν ὑπὸ τὴν ἐπήρεια μιᾶς νοοτροπίας ποὺ στηρίζει τὶς ἀξιολογήσεις της στὴν […]
Λόγοι γιὰ τὴν προσευχὴ Anthony Bloom (Metropolitan of Sourozh (1914- 2003)) MIA ANAKAΛΥΨΗ Προσευχὴ σημαίνει ἀναζήτηση τοῦ Θεοῦ, συνάντηση μὲ τὸν Θεό, καὶ προώθηση πιὸ πέρα ἀπὸ τὴ συνάντηση, στὴν κοινωνία μαζί Του. Ἡ προσευχὴ εἶναι λοιπὸν μιὰ πράξη, ἕνα βίωμα, μιὰ στάση. Μιὰ στάση ὄχι μόνο σὲ σχέση μὲ τὸν Θεὸ ἀλλὰ καὶ σὲ […]
Πῶς συμμετέχουμε στὶς λιτανεῖες Εἶναι πάρα πολὺ συνηθισμένο καὶ σχεδὸν καθιερωμένο. Δὲν ὑπάρχει πανήγυρις ἱεροῦ Ναοῦ ποὺ νὰ μὴν περιλαμβάνει μέσα στὸ ὅλο πρόγραμμα καὶ λιτάνευση τῆς ἱερᾶς εἰκόνος ἢ τῶν ἱερῶν Λειψάνων τοῦ ἑορταζομένου Ἁγίου. Τί εἶναι ἡ Λιτανεία; Εἶναι ἡ θρησκευτικὴ τελετὴ ἡ ὁποία γίνεται μὲ πομπὴ καὶ ἱερὴ πορεία. Συμπεριλαμβάνει εὐχὲς καὶ ὕμνους καὶ […]
Η έγνοια του Αγίου Σεραφείμ Σόμπολεφ, για την αλήθεια της Ορθόδοξης πίστης Η ΕΓΝΟΙΑ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΣΕΡΑΦΕΙΜ ΣΟΜΠΟΛΕΦ, ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΗΣ ΠΙΣΤΗΣ Του Β. Χαραλάμπους, θεολόγου Στις 3 Φεβρουαρίου του 2016, η Ορθόδοξη Εκκλησία της Ρωσίας έχει προβεί στην αγιοκατάταξη του Αγίου Σεραφείμ Σόμπολεφ, Αρχιεπισκόπου Μπογκοτσάροφο (1881-1950). Έχει προηγηθεί αγιοκατάταξή του το έτος […]
Χτυπώντας την πόρτα… Ο Φαρισαίος, τουλάχιστο, ήταν δίκαιος σύμφωνα με το νόμο, εμείς δεν είμαστε ούτε αυτό, κι ας θεωρούμε τον εαυτό μας άξιο να σταθεί μπροστά στο Θεό. Αν στεκόμασταν στην πόρτα και τη χτυπούσαμε ταπεινά, δειλά, περιμένοντας το κάλεσμα να μπούμε, ίσως ανακαλύπταμε με θαυμασμό και έκπληξη ότι κι από την άλλη μεριά της πόρτας Κάποιος άλλος στέκεται και χτυπάει: «ἰδού ἔστηκα ἐπί τήν θύραν καί κρούω», λέει ο Κύριος. Ίσως ανακαλύπταμε ακόμα ότι από τη δική Του πλευρά η πόρτα είναι ξεκλείδωτη, ενώ από τη δική μας είναι κλειδωμένη. Η δική μας καρδιά είναι σφραγισμένη και, αλήθεια πόσο στενή είναι, πόσο απρόθυμη να κάνει το βήμα, να διακινδυνεύσει την κατάργηση του νόμου και να μπει στο χώρο της αγάπης όπου το καθετί είναι τόσο εύθραυστοκαι απόρθητο όσο η αγάπη και η ίδια η ζωή! Ο Θεός συνεχίζει να χτυπάει με ελπίδα, με επιμονή, με υπομονή, αδιάκοπα, χρησιμοποιώντας ανθρώπους ή περιστάσεις, ακόμα και τη σιωπηλή, αμυδρή φωνή της συνείδησής μας! Σαν το ζητιάνο που χτυπάει την πόρτα του πλούσιου, έτσι κι ο Θεός διάλεξε να είναι φτωχός και μας χτυπάει την πόρτα περιμένοντας την αγάπη μας και τη φιλανθρωπία μας να Του προσφέρουν μια αληθινή, ανθρώπινη καρδιά. Αυτό που Του χρειάζεται για να μπει μέσα και να δειπνήσει μαζί μας, είναι ν’ απαρνηθούμε την πέτρινη καρδιά μας και να βάλουμε στη θέση της μια σάρκινη καρδιά, όπως λέει ο Ιεζεκιήλ (11.13). Αυτό που Εκείνος προσφέρει είναι η συγνώμη και η ελευθερία. Anthony Bloom Αναρτήθηκε από Σύναξη προσώπων επί το αυτό