Οικογενειακές στενοχώριες και αγιασμός Από Διακόνημα Άγιος Πορφύριος Για να διορθώσει σ’ έναν αδελφό τα πολλά ελαττώματα του, όπως καί σέ όλους μας, έπαιρνε ό Γέροντας παραδείγματα άπό τή φύση και τή ζωή του και τοϋ έλεγε: «Να ξέρεις, παιδί μου, τίποτα δεν έγινε εκεί και ώς έτυχε. Όλα έχουν τό σκοπό τους. Και τίποτα δέν […]
Πάπας, ἡ ἀπόλυτος ἐνσάρκωσις τῆς αἱρέσεως. ΠΑΠΑΣ, Η ΑΠΟΛΥΤΟΣ ΕΝΣΑΡΚΩΣΙΣ ΤΗΣ ΑΙΡΕΣΕΩΣ* τοῦ Γέροντος Γαβριήλ ἀπό τό Ἱερό Κουτλουμουσιανό Κελλίον τοῦ Ὁσίου Χριστοδούλου τοῦ ἐν Πάτμῳ Ἐρώτηση: Γέροντα, ὁ Πάπας τί εἶναι τελικά; Τί ἰσχύει γι᾽ αὐτὸν σύμφωνα μὲ τοὺς Πατέρες τῆς Ἐκκλησίας μας; Ἀπάντηση: Ὁ Πάπας εἶναι ἀρχηγέτης τῶν αἱρέσεων καὶ Πρύτανις τῶν αἱρετικῶν διδασκαλιῶν. Πρόδρομος τοῦ Ἀντιχρίστου […]
Γέρων Παΐσιος: Ο δια Χριστόν… κλέφτης! Ο δια Χριστόν… κλέφτης! Του Γ. Παϊσίου Στην Πνευματική ζωή, είναι ανάποδα τα πράγματα. Άμα κρατάς εσύ το άσχημο, τότε νιώθεις όμορφα. Άμα το δίνεις στον άλλον, τότε νοιώθεις άσχημα. Όταν δέχεσαι την αδικία και δικαιολογείς τον πλησίον σου, δέχεσαι τον πολυαδικημένο Χριστό, στην καρδιά σου. Τότε ο Χριστός […]
Άγνοια και Πλάνη (Διδασκαλία από την Φιλοκαλία) Δημοσιεύθηκε: 17 Ιανουαρίου 2015 Κατηγορίες: Ορθόδοξη πίστη α. Αίτια της αγνοίας Αιτία είναι το ταπεινό και γήινο φρόνημα του ανθρώπου, η βοσκηματώδης ζωή όπως θα μας έλεγε ο Μ. Βασίλειος. Έτσι ο νους δεν μπορεί να αντιληφθεί τις θεϊκές πραγματικότητες και καταστάσεις. Έτσι η άγνοια είναι καρπός της αμαρτίας, […]
Μικρό αφιέρωμα στον όσιο και θεοφόρο πατέρα της Εκκλησίας Αντώνιο τον Μεγάλο Μιλώντας για τον όσιο Αντώνιο μιλάμε για μία τέτοια χαρισματική προσωπικότητα, η οποία σφράγισε όχι μόνο την εποχή του, αλλά και τις μετέπειτα από αυτήν. Είναι γνωστό, για παράδειγμα, το περιστατικό του ασκητή του Γεροντικού, ο οποίος μετά από θερμή […]
Αθανάσιος Ρακοβαλής Ο όσιος Παΐσιος για το γάμο και την οικογενειακή ζωή 18 Ιανουαρίου 2015 Κάποια φορά, ο π. Παΐσιος μου διηγείτο πως του παρουσιάσθηκε η Παναγία μας, μέρα μεσημέρι, και τον βοήθησε σε μια ανάγκη που είχε. Συνομίλησαν μαζί για λίγα λεπτά. — Πως αισθανθήκατε γέροντα; ρώτησα. — Μεγάλη χαρά… όμως αισθανόμουν και ντροπή… […]