Κουτσίδης Νίκων (Ἀρχιμανδρίτης) Στήν Θεία Λειτουργία, μετά τόν Τρισάγιο Ὕμνο, ἀκοῦμε δύο ἀναγνώσματα-περικοπές ἀπό τά βιβλία τῆς Καινῆς Διαθήκης: τό πρῶτο εἶναι ἀπό τίς ἐπιστολές τῶν ἀποστόλων· τό δεύτερο ἀπό τά Εὐαγγέλια. Μέ τά ἀναγνώσματα αὐτά: * Μαθαίνομε γιά τό ὅτι ὁ Υἱός καί Λόγος τοῦ Θεοῦ, ὁ Σωτήρας μας Ἰησοῦς Χριστός, ἔγινε ἄνθρωπος. * Ἀκοῦμε […]
Ἅγιος Νικόδημος ὁ Ἁγιορείτης Σταχυολόγηση καί διασκευή κειμένου ἀπό τά “Πνευματικά Γυμνάσματα” τοῦ ὁσίου Νικοδήμου τοῦ Ἁγιορείτου Ἄς σκεφτοῦμε τ’ ἁμαρτήματα ἐκεῖνα πού ὀνομάζουν μερικοί “ἐλαφριά”, καί πού δέν εἶναι βέβαια θανάσιμα, ἔχουν ὅμως κάποιο βάρος ἐνοχῆς. Σ’ αὐτά πέφτουμε ἄλλοτε ἀπό ἀπροσεξία καί ἄγνοια, ἄλλοτε ἀπό χαυνότητα καί ἀσθενική θέληση καί ἄλλοτε […]
Η θέση της Ορθοδόξου Εκκλησίας μας μπροστά στην ύπαρξη πολιτικού γάμου, είναι ότι δεν τον αναγνωρίζει με βάση τη θρησκευτική μας διδασκαλία. Εκ των πραγμάτων αναγνωρίζει όμως θεσμικά την πολιτειακή απόφαση και μάλιστα, όταν υπάρξει διαζύγιο πολιτικού γάμου, αναγκάζεται… από το Νόμο η Εκκλησία να εκμετρά αυτόν ως ήδη τελεσθέντα. Ωστόσο όμως στην ουσία […]
Χολέβας Κωνσταντῖνος (Πολιτικὸς Ἐπιστήμων) Μὲ τὴ συνέντευξή της στὴν Κυριακάτικη ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ τῆς 30.5.2010 ἡ κ. Ἑλένη Γλύκατζη-Ἀρβελὲρ ἔβαλε τὰ πράγματα στὴ θέση τους. Τὸ Βυζάντιο, εἶπε, ἦταν μὲν πολυεθνικό, ἀλλὰ μονοπολιτισμικό, εἶχε μόνο τὸν ἑλληνικὸ πολιτισμό. Ἔτσι ἡ διαπρεπὴς βυζαντινολόγος μᾶς ἔδωσε καὶ τὸ μυστικό της ἐπιβιώσεως ἑνὸς κράτους ἐπὶ 1100 χρόνια. Τὰ μονοπολιτισμικὰ […]
Κουτσίδης Νίκων (Ἀρχιμανδρίτης) «Δέν θά ξεχάσω ποτέ τήν ἀντίδραση μιᾶς μητέρας στήν Κέρκυρα. Εἶχα πάει ἐκεῖ νά συζητήσω μέ τά παιδιά ἑνός Λυκείου· καί τήν ἄλλη ἡμέρα, μέ τούς γονεῖς τῶν παιδιῶν καί γενικά ἐνήλικες, μέ θέμα: «Ἐφηβεία καί οἰκογένεια». Ἡ ἐν λόγω μητέρα πῆρε τόν λόγο, εἶπε τό πρόβλημα μέ τόν γιό της καί […]
τοῦ κ. Ἰωάννου Μηλιώνη,μέλους τῆς Π.Ε.Γ. Ἐπιστήμη καί Πίστη Ἡ ζωή καί τό ἔργο ἑνός προσώπου μέ παγκόσμια ἀκτινοβολία ἔχει πάντα ἐνδιαφέρον γιά τό εὐρύ κοινό, τό ὁποῖο,δυστυχῶς, παρακολουθεῖ, ἀποδέχεται καί συχνά μιμεῖται καί τήν ὅλη βιωτή τοῦ δημοσίου προσώπου, χωρίς νάπροβληματίζεται ἀπό τό γεγονός ὅτι ὑπάρχει χαώδης διαφορά μεταξύ της ἰδιότητας τοῦ «ἀστέρος» -ἠθοποιοῦ,ἀθλητῆ, ἐπιστήμονα- καί τοῦ «ἀνθρώπου», μέ τήν οὐσιαστική σημασία τοῦ ὅρου. Ἔτσι, τό πλῆθος συχνά ἐκλέγει σέ πολιτικές θέσεις πρόσωπα, πού μπορεῖ νά διαπρέπουν στή σκηνή, στόν στίβο ἤ στό ἐργαστήριο, παραγνωρίζοντας τήν ἀνθρώπινη διάσταση τῶν προσώπων αὐτῶν ἤ ἀκόμη καί τήν πιθανῶς πλήρη ἀνεπάρκειά τους σέ θέματα διοίκησης καί διαχείρισης τῶν κοινῶν. Κάτι […]