ΑΓΙΟΥ ΙΣΑΑΚ ΤΟΥ ΣΥΡΟΥ.

Ἐὰν ὁ Κύριος σὲ ἐπισκεφθεῖ στὶς σωματικὲς ἀνάγκες χωρὶς δική σου προσπάθεια, ἐνῷ ἐσὺ ἀγωνίζεσαι γιὰ τὴν ἐπιμέλεια τῆς ψυχῆς σου, τότε γεννιέται μέσα σου καὶ λογισμὸς ἀπὸ τὴν πανουργία τοῦ διαβόλου, τοῦ φονιᾶ, ὅτι ἡ αἰτία ὅλης αὐτῆς τῆς πρόνοιας προέρχεται ὁπωσδήποτε ἀπὸ ἐσένα. Καὶ τότε, μαζί μὲ αὐτὸν τὸν λογισμό, σταματᾶ νὰ ὑπάρχει γιὰ σένα καὶ ἡ πρόνοια τοῦ Θεοῦ, καὶ τὴν ἴδια ὥρα ξεσποῦν ἐναντίον σου πάμπολλοι πειρασμοί, εἴτε ἀπὸ τὴν ἐγκατάλειψη τοῦ Προνοητοῦ εἴτε ἀπὸ τὴν ἀναζωπύρωση τῶν πόνων καὶ τῶν ἀσθενειῶν ποὺ κινοῦνται στὸ σῶμα σου.

Ὁ Θεὸς δὲν παραμελεῖ τὸν ἄνθρωπο μόνο ἐξαιτίας τῆς κίνησης τοῦ λογισμοῦ, ἀλλὰ καὶ ἐξαιτίας τῆς παραμονῆς τοῦ νοῦ σὲ αὐτόν. Διότι γιὰ τὴν ἀκούσια κίνηση δὲν παιδεύει οὔτε κρίνει ὁ Θεὸς τὸν ἄνθρωπο, οὔτε κἂν ἂν συμφωνήσουμε μαζί της γιὰ λίγο. Καὶ ἂν τὴν ἴδια ὥρα κεντρίσουμε τὸ πάθος καὶ μᾶς προλάβει ἡ κατάνυξη, ὁ Κύριος δὲν μᾶς ζητᾶ λογαριασμὸ γιὰ τέτοια ἀμέλεια, ἀλλὰ γιὰ ἐκείνην τὴν ὁποία ὁ νοῦς ἀληθινὰ δέχτηκε καὶ τὴν κοιτάζει ἀναίσθητα καὶ τὴν ἀποδέχτηκε ὡς πρέπουσα καὶ ὠφέλιμη, καὶ δὲν τὴν θεώρησε ἐπικίνδυνη φροντίδα.

Ἐμεῖς ἂς προσευχόμαστε πάντοτε αὐτὸ στὸν Κύριο: Χριστέ, τὸ πλήρωμα τῆς ἀληθείας, ἂς ἀνατείλει ἡ ἀλήθειά σου στὶς καρδιές μας καὶ ἂς ἀξιωθοῦμε νὰ συμπορευθοῦμε στὴν ὁδό σου σύμφωνα μὲ τὸ θέλημά σου.

   Ὅταν κάποιος πονηρὸς λογισμὸς σπαρεῖ μέσα σου, εἴτε ἀπὸ αὐτοὺς ποὺ εἶναι μακριά μας εἴτε ἀπὸ τὶς προλήψεις, καὶ συνεχῶς ἐμφανίζεται στὸν νοῦ, μάθε ἀληθινὰ ὅτι σοῦ κρύβει παγίδα· ἀλλὰ ξύπνησε καὶ νῆφε ἔγκαιρα. Ἂν ὅμως εἶναι ἀπὸ αὐτοὺς ποὺ προέρχονται ἀπὸ τὸ μέρος τῶν δεξιῶν καὶ τῶν ἀγαθῶν, μάθε ὅτι ὁ Θεὸς θέλει νὰ σοῦ δώσει κάποιον τρόπο ζωῆς, καὶ γιὰ αὐτὸ κινεῖται μέσα σου πάντα ἔξω ἀπὸ τὴ συνήθεια. Ἂν ὅμως εἶναι σκοτεινὸς λογισμὸς καὶ διστάζεις μέσα σου, ἐπειδὴ δὲν μπορεῖς νὰ καταλάβεις καθαρὰ ἂν εἶναι δικός σου ἢ κλέφτης, ἢ βοηθὸς ἢ ἐνεδρευτής, ποὺ κρύφτηκε μὲ ἀγαθὸ σχῆμα, ἂς προετοιμαστοῦμε ἐναντίον του μὲ προσευχὴ ἐκτενή, πολὺ ὀξεία, νύχτα καὶ ἡμέρα, καὶ μὲ πολλὴ ἀγρυπνία. Μὴν τὸν σπρώξεις, μήτε νὰ συμφωνήσεις μαζί του, ἀλλὰ κάνε μὲ σπουδὴ καὶ θερμότητα προσευχὴ γιὰ αὐτόν. Καὶ μὴ σταματήσεις νὰ ἐπικαλεῖσαι τὸν Κύριο, καὶ Αὐτὸς σοῦ δείχνει ἀπὸ ποῦ προέρχεται ἐκεῖνος.

    Ἐὰν ἐπισκέψηταί σε ὁ Κύριος ἐν τοῖς σωματικοῖς χωρὶς ἔργου, ὅτε σὺ ἀγωνίζῃ ἐν τῇ ἐπιμελείᾳ τῆς ψυχῆς σου, κινεῖται τότε ἐν σοὶ καὶ λογισμὸς ἐκ τῆς μηχανῆς τοῦ διαβόλου, τοῦ φονευτοῦ, ὅτι ἡ αἰτία τῆς προνοίας ταύτης ἁπάσης πάντως ἐκ σοῦ ἐστι. Καὶ τότε συνάμα τούτῳ τῷ λογισμῷ παύεται ἐκ σοῦ καὶ ἡ πρόνοια τοῦ Θεοῦ, καὶ αὐτῇ τῇ ὥρᾳ βρύουσι κατὰ σοῦ πλεῖστοι πειρασμοί, εἴτε ἐκ τῆς ἀμελείας τοῦ προνοητοῦ εἴτε ἐκ τῶν ἀνακαινισμῶν τῶν πόνων καὶ τῶν νοσημάτων τῶν κινουμένων ἐν τῷ σώματί σου. Οὐκ ἐκ μόνης δὲ τῆς κινήσεως τοῦ λογισμοῦ ἀμελεῖ ὁ Θεός, ἀλλὰ καὶ ἐκ τοῦ διαμεῖναι τὴν διάνοιαν ἐν αὐτῇ. Ἐκ τῆς κινήσεως γὰρ τῆς ἀκουσίου οὐ παιδεύει καὶ κρίνει ὁ Θεὸς τὸν ἄνθρωπον, οὐδὲ ἐὰν πρὸς ὥραν συμφωνήσωμεν αὐτῇ. Καὶ ἐὰν αὐτῇ τῇ ὥρᾳ κεντήσωμεν τὸ πάθος καὶ ἡ κατάνυξις φθάσῃ ἡμᾶς, οὐ λογοθετεῖ ὁ Κύριος εἰς τὴν τοιαύτην ἀμέλειαν ἡμᾶς, ἀλλ’ εἰς ἐκείνην, ἣν ἡ διάνοια ἀληθῶς ἐδέξατο καὶ ἀνεπαισθήτως προσβλέπει αὐτῇ καὶ ὡς καθήκουσαν καὶ ὠφελοῦσαν ἐδέξατο αὐτήν, καὶ οὐκ ἐλογίσατο αὐτὴν φροντίδα δεινήν.

Ημεῖς ἀεὶ τοῦτο προσευξώμεθα τῷ Κυρίῳ. Χριστὲ τὸ πλήρωμα τῆς ἀληθείας ἀνατειλάτω ἡ ἀλήθειά σου ἐν ταῖς καρδίαις ἡμῶν καὶ κατὰ τὸ θέλημά σου γνῶμεν πορευθῆναι ἐν τῇ ὁδῷ σου.

Οτε λογισμός τις πονηρὸς ἐνσπαρεῖ σοι, εἴτε τούτων τῶν ἀπὸ μακρὰν ὄντων εἴτε τῶν προλήψεων, καὶ συνεχῶς δείκνυει ἑαυτὸν τῷ νοΐ, γνῶθι ἀληθῶς, ὅτι παγίδα κρύψει σοι· ἀλλ’ ἐξυπνίσθητι καὶ νῆφε ἐν καιρῷ. Εἰ δέ ἐστιν ἐκ τούτων τῶν τοῦ μέρους τῶν δεξιῶν καὶ τῶν ἀγαθῶν, γνῶθι ὅτι τρόπον τινὰ ζωῆς θέλει ὁ Θεὸς δοῦναί σοι, καὶ διὰ τοῦτο ἀεὶ ἔξωθεν τοῦ ἔθους κινεῖται ἐν σοί· ἐὰν δὲ σκοτεινὸς λογισμὸς ᾖ καὶ διστάζῃς ἐν αὐτῷ, ὅτι οὐ δύνῃ τηλαυγῶς φθάσαι, ἐάν τε οἰκεῖος ᾖ κλέπτης ᾖ, ἢ ἀντιλήπτωρ ἢ ἐνεδρευτής, ὃς ἐν σχήματι ἀγαθῷ ἐκρύβη, ἐν εὐχῇ ἐκτενεῖ καὶ ὀξυτάτῃ, νυκτὸς καὶ ἡμέρας, ἐν ἀγρυπνίᾳ πολλῇ παρασκευασθῶμεν κατ’ αὐτοῦ. Μὴ ὠθήσης αὐτόν, μηδὲ συμφωνήσῃς αὐτῷ, ἀλλ’ εὐχὴν ἐν σπουδῇ καὶ θερμότητι ποίησον ὑπὲρ αὐτοῦ. Καὶ μὴ σιωπήσῃς ἐπικαλέσασθαι τὸν Κύριον, καὶ αὐτὸς δεικνύει σοι αὐτὸν πόθεν ἐστίν.

ΙΣΑΑΚ ΤΟΥ ΣΥΡΟΥ ΛΟΓΟΙ ΑΣΚΗΤΙΚΟΙ (ΛΔ’ σελ.107-109) – ΕΚΔΟΤΙΚΟΣ ΟΙΚΟΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΥ ΜΕΡΕΤΑΚΗ «ΤΟ ΒΥΖΑΝΤΙΟΝ» ΠΑΤΕΡΙΚΑΙ ΕΚΔΟΣΕΙΣ «ΓΡΗΓΟΡΙΟΣ Ο ΠΑΛΑΜΑΣ» ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ 1991 – ΕΙΣΑΓΩΓΗ-ΚΕΙΜΕΝΟ – ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ – ΣΧΟΛΙΑ Από τον ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ Κ. ΧΡΗΣΤΟΥ, Καθηγητού Πανεπιστημίου – ΨΗΦΙΟΠΟΙΗΣΗ, ΑΠΟΔΟΣΗ ΣΤΗ ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΗ ΚΑΙ ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ ΣΤΗΝ ΑΓΓΛΙΚΗ: Ι.Ν.ΑΓΙΩΝ ΤΑΞΙΑΡΧΩΝ ΙΣΤΙΑΙΑΣ https://www.entaksis.gr