Μία ακόμη ιεραποδημία έφτασε στο τέλος της. Φετινός προορισμός ήταν το Νησί της Αποκαλύψεως, η Ιερά Νήσος Πάτμος! Με την ευχή του Σεβασμιωτάτου Ποιμενάρχου μας, κ.Ιερωνύμου, η ενορία του Αγίου Αχιλλίου ταξίδεψε στα μακρινά Δωδεκάνησα. Πάτμος-Λειψοί-Λέρος!

          Δέος και συγκίνηση διακατείχε όλους τους προσκυνητές με το πρώτο πάτημα στα ιερά χώματα της Πάτμου, αφού αμέσως τελέσαμε τη Θεία Λειτουργία στο Ιερό Σπήλαιο της Αποκάλυψης. Εκεί που πάτησαν οι πόδες του Κυρίου! Εκεί που εμφανίστηκε ο Χριστός «εν ετέρα» μορφή! Εκεί που ακούστηκε η φωνή του Τριαδικού Θεού ως φωνή υδάτων πολλών και σχίστηκε ο βράχος σε τρία μέρη! Στο Θεοβάδιστο αυτό σπήλαιο μας μίλησε ο π. Ισίδωρος και με γλαφυρό τρόπο μας περιέγραψε τα πάντα περί του Ευαγγελιστή Ιωάννη και της συγγραφής του Βιβλίου της Αποκάλυψης.

          Εξίσου δυνατό ήταν το προσκύνημά μας και στους Λειψούς, στην Παναγιά «του Χάρου». Τελέσαμε Ιερά Παράκληση ενώπιον της θαυματουργού αυτής εικόνας, που συνδέεται κι εκείνη με κάποια  θαυμαστή επέμβαση της Μεγαλόχαρης: από το ξερό κλαδί κάθε χρόνο ανθίζουν κρινάκια!

          Εντυπωσιακή και η ιστορία ευρέσεως της εικόνας της «Παναγιάς του κάστρου» στη Λέρο, όπου αναπέμψαμε δέηση και ταυτόχρονα προσκυνήσαμε τον τάφο και τα λείψανα της νέας Αγίας της Εκκλησίας μας, Οσίας Γαβριηλίας της Ιεραποστόλου…

          Μια ώρα πνευματικής ανάτασης στην περιήγησή μας στην Πάτμο ήταν η επίσκεψή μας στο Ησυχαστήριο του Αγίου Νεκταρίου στα Λουκάκια. Εν μέσω γης ερήμου και αβάτου και ανύδρου είδαμε μια όαση πρασίνου πραγματική! Η καλοσυνάτη κυρία Μαρία, αδερφή του π.Αντύπα Νικηταρά, μας υποδέχτηκε με χαρά, μας κέρασε, μας ξενάγησε στον ναό και το μικρό κειμηλιαρχείο και πραγματικά μας συγκίνησε με τα λόγια της καρδιάς της καθώς περιέγραφε τις εμπειρίες της από τους Οσίους Αμφιλόχιο της Πάτμου και Πορφύριο Καυσοκαλυβίτη!

          Αξέχαστο επίσης θα μείνει στη μνήμη και τις καρδιές όλων το Κάθισμα της Παναγίας Κουμάνας. Η ησυχία του τόπου, η ακολουθία του Αποδείπνου, η πανοραμική θέα, το ανεπανάληπτο ηλιοβασίλεμα γαλήνεψαν τις ψυχές μας, τις ξεκούρασαν, τις δρόσισαν… «Φως ιλαρόν αγίας δόξης… επί την ηλίου δύσιν… υμνούμεν Πατέρα, Υιόν και Άγιον Πνεύμα Θεόν!»

          Και με όλες αυτές τις άγιες εμπειρίες φορτωμένοι, ανεβήκαμε επί όρους υψηλού: στη Χώρα της Πάτμου, στο καστρομονάστηρο του Αγίου Ιωάννη του Θεολόγου και Ευαγγελιστού, στο μοναστήρι που έχτισε ο Όσιος Χριστόδουλος ο Λατρηνός τον 11ο αιώνα. Προσκυνήσαμε στο Καθολικό άγιες εικόνες, καθώς και τα λείψανα του Κτίτορα, του Αποστόλου Θωμά και άλλων Αγίων. Με την ευλογία του Καθηγουμένου και Πατριαρχικού Εξάρχου, π.Κυρίλλου, μας ξενάγησε σε ολόκληρο το μοναστηριακό συγκρότημα, στην τράπεζα, το μουσείο, τους άλλους χώρους ο λόγιος συνεργάτης της μονής, κ.Ματθαίος, ο οποίος μας έδωσε σπουδαίες πληροφορίες για την ιστορία της μονής και του νησιού γενικότερα. Κατεβαίνοντας περιδιαβήκαμε τα γραφικά σοκάκια της Χώρας με τα λευκά σπίτια, τα πλακόστρωτα δρομάκια, τις φουντωμένες βουκαμβίλιες και προσκυνήσαμε εκκλησάκια και μοναστηράκια, όπως της Ζωοδόχου Πηγής, της Διασώζουσας κ.ά.

          Η Ιεραποδημία μας στο Ιερό Νησί τελείωσε με Εσπερινό που τελέσαμε στη γυναικεία Ιερά Μονή Ευαγγελισμού της Θεοτόκου-Μητρός Ηγαπημένου, που ίδρυσε ο σύγχρονος Άγιος, Όσιος Αμφιλόχιος Μακρής. Τα λόγια που μας είπε μια αδερφή ζωντάνεψαν τον Άγιο μέσα μας, μας έκαναν να τον αγαπήσουμε υπερβαλλόντως.

          Κάθε φορά που ταξιδεύω στην Ελλάδα, στην ηπειρωτική και τη νησιώτικη, αντιλαμβάνομαι πόσο μας ευεργέτησε ο Πάνσοφος Δημιουργός χαρίζοντάς μας την πιο όμορφη χώρα. Την πιο ευλογημένη. Τα νησιά μας με την καταγάλανη θάλασσα και στολισμένα με κολπίσκους, λόφους, δαντελωτά ακρογιάλια, χαμηλή ή και ψηλότερη βλάστηση τραβούν την προσοχή Ελλήνων και ξένων και γίνονται πόλοι έλξης. Αν προσθέσουμε και τα γραφικά χωριουδάκια, τα λιμάνια με τα μικρά και μεγάλα καράβια, τις βαρκούλες με τους ψαράδες που μπαλώνουν τα δίχτυα τους, τις όμορφες εκκλησιές με τα ψηλά καμπαναριά, όλα αυτά δημιουργούν τον ομορφότερο πίνακα ζωγραφικής!

Ταξιδεύοντας, όμως, κατάλαβα και πόσο πολύ αγάπησε τον τόπο μας η Κυρία Θεοτόκος, η Μάνα και Προστάτιδά μας. Τόσα θαύματα μας έχει δείξει, τόσες σωτήριες επεμβάσεις έχει κάνει για το έθνος μας, αλλά και για τον καθένα μας ξεχωριστά. Αλλά και η αγάπη του λαού μας για Εκείνη είναι μεγάλη και ιδιαίτερη και αποδεικνύεται από τις πολλές εικόνες, τα προσκυνητάρια, τις εκκλησιές και τα μοναστήρια που είναι αφιερωμένα στη Χάρη Της σε κάθε πόλη, χωριό, νησί, ύψωμα αυτού του τόπου. Το είδαμε αυτό και στα τρία νησιά που επισκεφθήκαμε αυτές τις ημέρες. Όπως είδαμε, ότι κάθε τόπος έχει και δικούς του Αγίους να προβάλει, αφού κοινός σκοπός πάντων των ανθρώπων είναι ο αγιασμός και η θέωση. Στην Πάτμο ο Ευαγγελιστής Ιωάννης, οι Όσιοι Χριστόδουλος και Αμφιλόχιος, οι διάκονοι Πρόχορος και Μακάριος Καλογεράς, ο Οσιομάρτυρας Παχώμιος ο Ρώσος. Στους Λειψούς οι Άγιοι Πέντε Οσιομάρτυρες, που προσκυνήσαμε και τα λείψανά τους. Στη Λέρο η Οσία Γαβριηλία η ιεραπόστολος και ελεήμων, ο Όσιος Ιωνάς ο Λέριος. Σε κάθε μεριά της Ελλάδας υπάρχουν φύλακες προστάτες που αγρυπνούν για τη διαφύλαξή της από ορατούς και αόρατους εχθρούς και την περιβάλουν με αγάπη, δείχνοντας σε όλους μας το Φως το αληθινό, τον δρόμο της σωτηρίας, την πορεία προς τον Παράδεισο.