Του Κωνσταντίνου Αθ. Οικονόμου δασκάλου – συγγραφέα.

ΓΕΝΙΚΑ: Δαιμονισμός είναι η κατάσταση στην οποία ένα άτομο βρίσκεται υπό τον έλεγχο μοχθηρού υπερφυσικού όντος. Οι περιγραφές περιλαμβάνουν απώλεια μνήμης ή προσωπικότητας, μυϊκούς σπασμούς ή αδυναμία. Περιγραφές αναφέρουν πρόσβαση σε μυστικά άλλων, ομιλία αγνώστων γλωσσών, αλλαγή στη φωνή, την έκφραση, τη δομή του προσώπου, εμφάνιση αμυχών, δαγκωματιών ή τραυματισμών και υπερφυσική δύναμη….

ΙΣΤΟΡΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ: Από την αρχαιότητα οι λαοί είχαν να κάνουν με κακόβουλα πνεύματα που έμπαιναν στα σώματα τους και προκαλούσαν διάφορες ασθένειες. Κάθε πολιτισμός είχε αναφορές για καταλήψεις από δαιμονικά όντα και τελετουργικά εξορκισμού. Βαβυλώνιοι, Ακκάδιοι, Ασσύριοι, Ινδοί, ήταν εξοικειωμένοι με το φαινόμενο και ανέπτυσσαν τρόπους καταπολέμησης, όπως προσευχές και ξόρκια. Στην αρχαία Ελλάδα υπήρχαν περιστατικά «εθελοντικής» κατάληψης, μιας που οι πιστοί καλούσαν τους θεούς να μπουν μέσα τους. …

ΕΠΙΣΤΗΜΗ: Για την επιστήμη, οι αντιδράσεις ενός «δαιμονισμένου» συχνά ταυτίζονται με συμπτώματα ψυχικών ασθενειών, από απλές ημικρανίες έως και σχιζοφρένεια! Έτσι, κατά τις επιληπτικές κρίσεις οι ασθενείς μπορεί να αισθανθούν την παρουσία Θεού, δαιμόνων, αγγέλων, της Παναγίας, ανάλογα με το γνωστικό τους υπόβαθρο, να νιώσουν ότι μία οντότητα εκβιάζει τις κινήσεις τους (παροδική έλλειψη προσωπικότητας), κ.α….Μία ψυχοπαθολογική ασθένεια που σχεδόν ταυτίζεται με την παραδοσιακή έννοια του δαιμονισμού είναι το σπάνιο νευρολογικό Σύνδρομο Tourette. Ανάμεσα στα συμπτώματα της ασθένειας είναι ακούσια και επίμονα τικ στο πρόσωπο, αφύσικες γκριμάτσες, γύρισμα των λοβών των ματιών προς τα πάνω, ακούσιοι ήχοι, όπως βήχας, γρύλισμα, γαύγισμα, βογκητό….

ΚΡΙΤΗΡΙΑ ΑΠΟΔΕΙΞΗΣ ΔΑΙΜΟΝΙΣΜΟΥ: Η Εκκλησία πριν προχωρήσει σε εξορκισμό διεξάγει έρευνα για να διαπιστώσει εάν όντως βρίσκεται ενώπιον περιπτώσεως δαιμονισμού. Εξορκισμός διεξάγεται μόνον κατόπιν αδείας του επισκόπου, αφού πρώτα πιστοποιηθεί ότι ο πάσχων βρίσκεται υπό την επίδραση ακαθάρτων πνευμάτων και αποκλειστεί κατηγορηματικά η περίπτωση ψυχικής νόσου. Ο φωτισμένος πνευματικός αναγνωρίζει τα σημεία δαιμονισμού. Στα ιερά Ευαγγέλια μπορούμε να διακρίνουμε κάποια χαρακτηριστικά των δαιμονιζομένων, που θεράπευσε ο Κύριος. …οι δαιμονιζόμενοι ταράζονται όταν πλησιάζουν ο Τίμιος Σταυρός, ιερές εικόνες, άγια λείψανα, ο αγιασμός, ή όταν τους σταυρώνουν ιερείς. Συχνά ξεσπούν σε ύβρεις και βλασφημίες. Οι ψυχασθενείς δεν ενοχλούνται από ιερά αντικείμενα… Τον δαιμονιζόμενο των Γαδαρηνών τον έδεναν «πέδαις και αλύσεσι», κι όμως τις έσπαγε «ουδείς ίσχυεν αυτόν δαμάσαι» (Μάρκ. ε΄4). Στους ψυχασθενείς μερικώς συμβαίνει κάτι τέτοιο. Κανείς δεν αποκτά τέτοια δύναμη, ώστε να σπάει αλυσίδες! …

ΕΣΩΤΕΡΙΚΟΣ ΚΑΙ ΕΞΩΤΕΡΙΚΟΣ: Σύμφωνα με το Χριστιανισμό ο δαιμονισμός οφείλεται στον έλεγχό του πάσχοντα από αόρατο πονηρό πνεύμα. Κατά την Αγία Γραφή οι δαιμονιζόμενοι βασανίζονταν οικτρά από αόρατους καταπιεστές. (Ματθ. θ΄32, ιβ΄ 22 Μρκ. ε΄3-5, Λουκ η΄29, Πρ ιθ΄16). Κάποτε η κατάσταση γινόταν οδυνηρότερη όταν πολλοί δαίμονες καταλάμβαναν ένα άτομο ταυτόχρονα. (Λουκ. η΄2) Όταν εκβαλλόταν ο δαίμονας, το άτομο επανερχόταν στα λογικά του. Ο δαιμονισμός παρουσιάζεται ως κατάσταση στην οποία ο άνθρωπος γίνεται ανδράποδο του Σατανά. Εκτός από τον εντυπωσιακό εξωτερικό δαιμονισμό έχουμε και τον αφανή, εσωτερικό δαιμονισμό, που δεν τον αναγνωρίζουμε. …

Η ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΟΜΑΔΙΚΟΥ ΔΑΙΜΟΝΙΣΜΟΥ ΚΕΡΑΜΙΩΝ ΧΑΝΙΩΝ: Οι ηλικιωμένοι Χανιώτες γνωρίζουν την περίπτωση των Κεραμιών, του τρομακτικότερου μαζικού δαιμονισμού στα ελληνικά χρονικά, που εξαπλώθηκε σε 14 χωριά του Αποκορώνου (συγκεντρωτικό όνομα Κεραμιά). Έληξε μετά από πολύχρονους εξορκισμούς, που ολοκληρώθηκαν στις 3/10/1936. Τα γεγονότα άρχισαν στο Μοναστήρι Αγίας Τριάδος Ακρωτηρίου Χανίων. Οι βοσκοί της μονής έκλεψαν κάποτε θησαυρούς του Μοναστηριού. Το ίδιο πρωινό, που οι καλόγεροι αντιλήφθηκαν την κλοπή, αναστατώθηκαν. Έτσι, ξεκίνησαν για την Παναγιά Κεραμιών, όπου συνάντησαν τους βοσκούς, μα εκείνοι αρνήθηκαν τα πάντα. Λόγω της Τουρκοκρατίας, οι μοναχοί μη μπορώντας να καταγγείλουν την κλοπή, αποφάσισαν να αυτοδικήσουν. Διάβασαν, λοιπόν, στη μικρή πλατεία του χωριού, «Αφορισμό»! Αυτοί οι 7 καλόγηροι, στο θυμό τους, παρασύρθηκαν. Κάλεσαν «επίσημα» τον εχθρό, το Διάβολο, να εκδικηθεί: “Έλα Διάβολε, τιμώρησε τους κλέφτες, μα κι όσους είδαν τα κλοπιμαία κι όσους άκουσαν γι’ αυτά”. Από στόμα σε στόμα, όλοι τ’ άκουσαν. Γι’ αυτό και όλοι οι Κεραμιανοί, βρέθηκαν στη διάθεση του εχθρού, για γενιές!!! …. Στις 3/101936, έφτασαν όλοι στην Παναγιά Κεραμιών και μ’ αυτούς, αρχές και λαός, χιλιάδες ψυχές. Το πρόγραμμα ήταν Αγιασμός, εξαφορισμός και τέλος Θεία Λειτουργία. Μαζεύτηκαν την ίδια μέρα όλοι οι άρρωστοι, 43 συνολικά, που τους ξάπλωσαν κάτω, στον ιερό Ναό της Μεταμορφώσεως, στο χωριό Παναγιά. Όταν ο Επίσκοπος μπήκε στο Ναό, αντίκρισε σαράντα τόσους δαίμονες απειλητικούς, έτοιμους να χυμήξουν. Ακολούθησε δυνατός «σεισμός». Τον ένιωσαν όλοι. Τα δαιμόνια άρχισαν να φεύγουν, όταν ήρθε «εξ ουρανού ωραιοτάτη ευωδία».

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΕΣ ΛΕΠΤΟΜΕΡΕΙΕΣ ΣΤΟ ΒΙΝΤΕΟ ΠΟΥ ΑΚΟΛΟΥΘΕΙ:

youtube.com/watch?v=tJjMTobk6fw

ΕΠΙΜΥΘΙΟ: Πολλοί άνθρωποι από άγνοια ή από φόβο αρνούνται να πιστέψουν στην ύπαρξη του διαβόλου και της επιρροής που ασκεί. Οι Πατέρες γράφουν ότι η μεγαλύτερη νίκη του διαβόλου επί του ανθρώπου είναι τον πείσει ότι δεν υπάρχει, διότι έτσι ο άνθρωπος μένει ακάλυπτος απέναντι στα τεχνάσματα του πονηρού. Είναι φανερό ότι ο δαιμονισμός είναι υπαρκτή αναμφισβήτητη πραγματικότητα. Παρόλα ταύτα, εάν ο άνθρωπος ζει μια ζωή πλήρη θεϊκής χάριτος, εάν αισθάνεται μέσα του την παρουσία του «τον διάβολον καταπατήσαντος» Χριστού και εάν νιώθει ότι τα διαβήματά του κατευθύνονται κατά τις εντολές Του, δεν έχει να φοβηθεί δαιμονικές επιρροές διότι έχει «ισχύ του πατείν επάνω όφεων και σκορπίων, και επί πάσαν την δύναμιν του εχθρού» (Α΄ ευχή Μ. Βασιλείου). Γνωρίζουμε ότι η αμαρτία είναι εκείνη που ανοίγει τις θύρες εισόδου του διαβόλου στην ψυχή του ανθρώπου. Η αποχή από βαριά αμαρτήματα και η κατά το δυνατόν αποφυγή μικρότερων είναι απαραίτητη προϋπόθεση για την πρόληψη. Τα ιερά Ευαγγέλια διδάσκουν ότι ο δαιμονισμός θεραπεύεται μόνο δια του Χριστού. Ο Χριστός ήλθε «ίνα λύση τα έργα του διαβόλου» (Α’ Ιω. γ΄8), η δε παρουσία Του στον κόσμο συνεχίζεται μέχρι σήμερα μέσω της Εκκλησίας, που τελεί τα ιερά θεραπευτικά Μυστήρια. Η μετοχή στα Μυστήρια, ιδιαίτερα στην Εξομολόγηση και στη Θ. Κοινωνία, που ο διάβολος φοβάται, είναι προϋπόθεση για την αντιμετώπιση του κατ’ εξοχήν «εχθρού» του ανθρώπου. Για να ενεργήσουν, όμως, τα Μυστήρια απαιτείται προσωπική συμμετοχή, ο αγώνας για αγιασμό και απόκτηση των χριστιανικών αρετών. Γι’ αυτό ο Κύριος τόνισε ότι το γένος των δαιμόνων εκδιώκεται μόνο με προσευχή και νηστεία. Ο αγώνας πρέπει να γίνεται και από τον πάσχοντα, αλλά και από τους οικείους του. Πρέπει δε να ενισχύεται και με την προσφυγή στη Χάρη και στις μεσιτείες της Θεοτόκου και των Αγίων, ιδιαιτέρα Αγίων που έχουν το χάρισμα να εκδιώκουν δαίμονες. Πάντως, η ολοκληρωτική απελευθέρωση από τα δαιμονικά «έργα» είναι εσχατολογικό γεγονός και θα συμβεί στη μέλλουσα Βασιλεία του Θεού. Τώρα ζούμε την «απαρχή», τον «αρραβώνα» της μελλούσης ζωής και Βασιλείας, προγευόμενοι της μελλούσης «δόξης των τέκνων του Θεού» (Ρωμ. η΄21).

Konstantinosa.oikonomou@gmail.com www.scribd.com/oikonomoukon

Βιβλιογραφία:

Αλέξανδρου Φ. Καραμπάτσου, Δαιμονισμός και Εξορκισμός στην Ορθόδοξη Εκκλησία

Φουντούλη Ι., Τελετουργικά Θέματα, εκδόσεις Αποστολικής Διακονίας , Αθήνα 2002

Τρεμπέλα Π., Μικρόν Ευχολόγιον τ. Α΄, εκδόσεις αδελφότητος Θεολόγων «Ο Σωτήρ», 1998

G. Papademetriou, “Exorcism and the Greek Orthodox Church,” in Exorcism Through the Ages, New York: Philosophical Library, 1974.

Το φαινόμενο του δαιμονισμού στην Ορθόδοξη Παράδοση «Ορθοδοξία και αίρεσις» Ι. Μ. Μαντινείας και Κυνουρίας, τεύχ. 63, Ιουλ. – Αυγ. 2009

thesecretrealtruth.blogspot.com

Αρχ. Μελέτιος . Βαδραχάνης, δαιμονισμός.

Κωνσταντίνου Κωστουράκη Κοινωνικά Θέματα, Ο Εχθρός – Τα Κεραμιανά, Θεσσαλονίκη 1982.