Γράφει ο π. Ηλίας Μάκος στην Romfea.gr.

Από το 2020, στις 8 Αυγούστου, η Εκκλησία τιμά τη μνήμη του οσίου Καλλινίκου Πούλου (1919-1984), Μητροπολίτου Εδέσσης, Πέλλης και Αλμωπίας, ο οποίος κατάγονταν από τα Σιταράλωνα Αγρινίου και αγιοκατατάχθηκε από το Οικουμενικό Πατριαρχείο στις 23 Ιουνίου του 2020.

Ένας άγιος των ημερών μας, που πολλοί θυμούνται ότι το πρόσωπό του ήταν πάντα χαμογελαστό.

Η πορεία του φωτεινή από τα παιδικά του χρόνια και στη συνέχεια ως φοιτητής, ως γραμματέας και λαϊκός ιεροκήρυκας της Μητροπόλεως Αιτωλοακαρνανίας (από το 1942 έως το 1957, εκτός της τριετίας 1946-1949, που υπηρέτησε τη στρατιωτική του θητεία μέσα στη λαίλαπα του εμφυλίου), ακολούθως ως διάκονος, πρεσβύτερος και πρωτοσύγκελος της Μητροπόλεως Αιτωλοακαρνανίας και τελικά ως Μητροπολίτης Εδέσσης, Πέλλης και Αλμωπίας (1967-1984).

Η έντονη λειτουργική ζωή του, η λιτότητα στον τρόπο διαβίωσής του, η ηρεμία του απέναντι στις επιθέσεις και η συγχωρητικότητα προς τους συκοφάντες του, που φανέρωνε την υπεροχή της καλοσύνης του μέσα στην απονιά του κόσμου, το ακατάπαυστο ενδιαφέρον του για την ανάδειξη του μοναχισμού, ήταν μερικά από τα σημεία-σημάδια του προσώπου και της δράσης του.

Αλλά και η απέραντη ταπεινότητά του έδειχνε ότι δεν είχε χτίσει τα θεμέλια της ζωής του στην άμμο.

Αν δεν είχε ταπείνωση ο άγιος Καλλίνικος, κανένα από τα επιτεύγματά του και στον πνευματικό και ηθικό τομέα και στον τομέα οργάνωσης της Μητροπόλεώς του, δεν θα μπορούσε να σταθεί. Απέφευγε τις ακρότητες, όπως και την ψεύτικη συμπεριφορά.

Έκρινε αυστηρά τον εαυτό του και με επιείκεια τους άλλους και δεχόταν ευχαρίστως την καλόπιστη κριτική και τις ανιδιοτελείς υποδείξεις. Και έτσι κατέκτησε τη δυσκολοπάτητη κορυφή των αρετών. Και ας θεωρούσε τον εαυτό του τελευταίο…

Αλλά εκεί, που φάνηκε ασυναγώνιστος ήταν η έγνοια του για την ανακούφιση των αδύναμων. Έφυγε από τη ζωή χωρίς ούτε μια δραχμή πάνω του και με ράσα φθαρμένα, τα χρήματά του τα διέθετε όλα στους φτωχούς.

Η φροντίδα του για τον πλησίον, μπορεί να ήταν θυσία κόπου και στερήσεων για τον ίδιο, ωστόσο, επειδή αγαπούσε ανεξάντλητα, δεν την υπολόγιζε καθόλου.

Άλλωστε τη στοργή περιμένουν οι δυστυχισμένοι συνάνθρωποι. Και όταν την προσφέρουμε, αυτό είναι η καλύτερη μαρτυρία ότι ανήκουμε στον Κύριο. Αυτό είναι ο καρπός του πνεύματος.

Και έβλεπε στα μάτια των ταλαιπωρημένων την απέραντη ευγνωμοσύνη τους.

Η καρδιά τους συγκλονίζονταν από την αληθινή αγάπη του απλού Επισκόπου, πολλές φορές κινούνταν ανάμεσά τους ως απλός παπάς και δεν φορούσε ούτε το εγκόλπιό του, και μια φλόγα άναβε μέσα τους.

Από το παραθύρι της ψυχής τους, που ήταν ρημαγμένο και σφαλιστό, ένιωθαν τη σπλαχνικότητα του πρόσχαρου αγίου Καλλινίκου, που ανά πάσα στιγμή, ακόμη και τη νύχτα, ήταν στη διάθεσή τους.

Με ό,τι έκανε, αλλά και με τον φλογισμένο και εμπνευσμένο λόγο του, νοιαζόταν να διαφυλάξει ως κόρη οφθαλμού την παράδοση της Εκκλησίας. Θεωρούσε την αλλοίωση της παράδοσης ως απώλεια της εμπειρίας της χριστιανικής βιοτής.

Αυτή η απώλεια, κατά τον άγιο Καλλίνικο, δημιουργεί μια άλλη παράδοση, που δεν είναι Ορθόδοξη, που δεν έχει σχέση με τη Μία Εκκλησία, την Εκκλησία των Αποστόλων και των Αγίων, αλλά είναι κίβδηλη και ψευδεπίγραφη. Και φυσικά, δεν μπορεί να οδηγήσει στη σωτηρία.

Κατά την επώδυνη ασθένειά του έδειξε της μεγαλοσύνης του το θαύμα. Δεν έμεινε μέσα του κενός (άδειος) από το βαρύ φορτίο του πόνου, αλλά όλο και περισσότερο γινόταν καινός (καινούργιος), με τη σκέψη και την καρδιά του στραγγισμένη εντελώς από οποιαδήποτε πίκρα και χολή.

Η ζωή του αλησμόνητου οσίου Καλλινίκου ήταν, είναι και θα είναι μια διαρκής και ζωντανή μαρτυρία ότι μπορούμε να νικήσουμε με το Χριστό όλοι οι Χριστιανοί. Όσα έχει ο Χριστός, μπορούν να γίνουν και δικά μας. Δική μας η αληθινή ζωή. Δική μας η χαρά. Δική μας η ειρήνη. Δικός μας ο ουρανός. Όλα δικά μας, γιατί δικός μας είναι ο Χριστός.

Αν θελήσουμε μπορούμε να ακούσουμε, όπως τα άκουσε ο όσιος Καλλίνικος, τα βήματα του Χριστού. Μας συνοδεύει κάθε στιγμή και μας προστατεύει. Είναι παρών, είναι κοντά μας.

ΠΡΩΤΟΣ ΕΟΡΤΑΣΜΟΣ ΤΗΣ ΜΝΗΜΗΣ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΚΑΛΛΙΝΙΚΟΥ.

Το Σάββατο 8 Αυγούστου 2020, ημέρα μνήμης του εν αγίοις πατρός ημών Καλλινίκου, Μητροπολίτου Εδέσσης, Πέλλης και Αλμωπίας, τελέσθηκε για πρώτη φορά από την αγιοκατάταξή του Αρχιερατικό Συλλείτουργο στον Ιερό Καθεδρικό Ναό Αγίας Σκέπης Εδέσσης προεξάρχοντος του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Ναυπάκτου και Αγίου Βλασίου κ. Ιεροθέου και συλλειτουργούντων των Σεβ. Μητροπολιτών Αιτωλίας και Ακαρνανίας κ. Κοσμά και Εδέσσης, Πέλλης και Αλμωπίας κ. Ιωήλ.

Μετά το ευαγγελικό ανάγνωσμα, ανεγνώσθη από άμβωνος η απόφασις της Αγίας και Ιεράς Συνόδου του Οικουμενικού Πατριαρχείου για την αγιοκατάταξη του αγίου Καλλινίκου.

Στην συνέχεια κήρυξε τον θείο λόγο ο Σεβ. Μητροπολίτης Ναυπάκτου. Τόνισε ότι η Παναγία μας παρέδωσε τον τρόπο που φθάνει ο άνθρωπος από το κατ᾿ εικόνα στο καθ᾿ ομοίωσιν, ενώ ο άγιος Καλλίνικος μας δίδαξε πως γίνεται κάποιος άγιος.

Και αυτό είναι ιδιαίτερα σπουδαίο, επειδή όλοι μιλούν για την αγιότητα, αλλά σημασία έχει το πως αποκτά κανείς την αγιότητα. Εξέφρασε επίσης ευγνωμοσύνη στην Α.Θ.Π. τον Οικουμενικό Πατριάρχη κ. Βαρθολομαίο και ευχαριστίες στον Μακαριώτατο Αρχιεπίσκοπο Αθηνών κ. Ιερώνυμο και σε όλους όσους συνετέλεσαν στην αγιοκατάταξη του αγίου Καλλινίκου, ιδιαίτερα δε στον Σεβ. Μητροπολίτη Εδέσσης κ. Ιωήλ για την άριστη συνεργασία στην διαδικασία αυτή. Κυρίως όμως τόνισε ότι ευχαριστίες οφείλονται στον λαό του Θεού, που έδωσε την μαρτυρία της πίστεώς του και την μαρτυρία της αγιότητος του αγίου Καλλινίκου, ο οποίος πράγματι έχει όλα γνωρίσματα και τα τεκμήριά της.

Προκειμένου να επιλέξει κάποια σημεία από την προσωπικότητα του Αγίου χρησιμοποίησε, όπως είπε, δύο στίχους από τους Χαιρετισμούς στον άγιο Καλλίνικο, τους οποίους -όπως άλλωστε και την πλήρη ακολουθία του- συνέθεσε ο υμνογράφος Μητροπολίτης Εδέσσης κ. Ιωήλ. Ο πρώτος στίχος λέγει: «Χαῖρε ἰσότιμε Ἀποστόλων».

Για την Εκκλησία η αποστολική διαδοχή των επισκόπων εκλαμβάνεται ως αποστολική ζωή, δηλαδή ζωή αφιερώσεως στον Θεό και αποστολική παράδοση, δηλαδή προφητεία και διδασκαλία.

Αυτά τα γνωρίσματα της αποστολικής διακονίας έφερε ο άγιος Καλλίνικος ως «τρόπων μέτοχος καὶ θρόνων διάδοχος» των Αποστόλων. «Τοιούτος απόστολος, τοιούτος επίσκοπος ήταν ο άγιος Καλλίνικος» τόνισε χαρακτηριστικά. «Είχε όλα τα γνωρίσματα των αγίων Αποστόλων».

Ο δεύτερος στίχος των Χαιρετισμών του Αγίου λέγει: «Χαῖρε ὁμόηθε τῶν ἀγγέλων». Σύμφωνα με την διδασκαλία των πατέρων της Εκκλησίας μας οι Απόστολοι δεν είναι ανώτεροι των επισκόπων ως προς την ιερωσύνη, αλλά ως προς την αρετή.

Επίσης ο βαθμός του επισκόπου είναι ο εγγύτερα στους αγγέλους βαθμός της εκκλησιαστικής ιεραρχίας, γι᾿ αυτό και οφείλει να ζει αγγελική ζωή, να λάμπει, να ακτινοβολεί, να έχει αγία ζωή.

Πράγματι, η εμπειρία αυτών που τον γνώρισαν έδειξε, ότι -σε αντίθεση με τους άλλους ανθρώπους- όσο τον πλησίαζε κάποιος τόσο περισσότερο καταλάβαινε την έκπαγλη ωραιότητα της αρετής του.

Κατά τον άγιο Σωφρόνιο του Έσσεξ υπήρξε μοναχός και ασκητής μέχρι το βάθος της καρδιάς του. Το σταυρικό φρόνημα της όλης αναστροφής του άλλωστε εξέφραζε και ο λόγος του κατά την ημέρα της ενθρονίσεως του «ο κλήρος του επισκόπου είναι όχι ο θρόνος, αλλά ο Σταυρός».

Ένας μακαριστός πλέον επίσκοπος, που γνώρισε τον άγιο Καλλίνικο, έλεγε: «Είμαι βέβαιος ότι κάποτε θα λαλήσει ο ουρανός γι᾿ αυτόν». Και ο ίδιος ο Άγιος συνήθιζε να λέγει στις περιόδους των πειρασμών, τους οποίους υπέμενε σιωπών: «θα λαλήσει ο ουρανός». Και ο ουρανός λάλησε δια στόματος του Οικουμενικού Πατριάρχου.

Κατά το πέρας της Θείας Λειτουργίας ο Σεβ. Μητροπολίτης Εδέσσης κ. Ιωήλ εμφανώς συγκινημένος ευχαρίστησε όλους τους συντελεστές της αγιοκατατάξεως του αγίου Καλλινίκου και ιδιαίτερα τους παρισταμένους Αρχιερείς, οι οποίοι όπως τόνισε γνώρισαν και έζησαν από κοντά τον Άγιο, καθώς και τον πιστό λαό που με την μαρτυρία του ανέδειξε την αγιότητά του και με την παρουσία του τίμησε την ιερά μνήμη του.

Στην Θεία Λειτουργία μετείχαν κληρικοί της συνοδείας των προσκεκλημένων αρχιερέων, της Ιεράς Μητροπόλεως και από άλλες Ιερές Μητροπόλεις. Παρέστησαν επίσης ο Δήμαρχος Εδέσσης κ. Δ. Γιάννου, ο Αντιπεριφερειάρχης Πέλλας κ. Ι. Τζαμτζής, ο Δήμαρχος Πέλλας κ. Γ. Στάμκος, ο Δήμαρχος Αριδαίας κ. Χ. Μπάτσης, εκπρόσωποι του Στρατού και των δυνάμεων Ασφαλείας καθώς και άλλοι εκπρόσωποι των τοπικών αρχών και φορέων.

Στις ιερές ακολουθίες έψαλε χορός καθηγητών και μαθητών της Σχολής Βυζαντινής Μουσικής της Ιεράς Μητροπόλεως Εδέσσης, Πέλλης και Αλμωπίας με επικεφαλής τον Διευθυντή της κ. Αριστοτέλη Βογιατζόγλου καθώς και οι ιεροψάλτες του Καθεδρικού Ναού της Αγίας Σκέπης.