Η ομορφιά της ζωής για τους Ελληνες.

Η θρησκεία, η πατρίδα, η γλώσσα, οι οικογενειακές παραδόσεις κρύβουν την ομορφιά της ζωής για τους Έλληνες, όπου κι αν βρίσκονται.

Και αυτόν τον ελληνικό τρόπο ζωής τον βιώνουν όσοι ακόμη στέκονται όρθιοι, κρατημένοι γερά απ’ την ορθόδοξη πίστη και τον Ελληνισμό. Τόσο οι μεγάλοι όσο και οι νεότεροι. Και όταν οι μεγάλοι συμβιβάζονται, οι νέοι βρίσκουν τον δρόμο του δικαίου και της απελευθέρωσης. Αυτόν που φαντάζει υπερβολικός και επίφοβος γι΄ αυτούς που συνθηκολόγησαν…

Αυτές τις αξίες πρέπει να κρατάμε διαρκώς ζωντανές και να τις μεταλαμπαδεύουμε στα παιδιά μας, αντιστεκόμενοι και αντιδρώντες σε κάθε επιχείρηση συρρίκνωσης της κλασικής μας παιδείας και υποταγής του ελληνικού σχολείου στην παγκοσμιοποιημένη μηχανή φαλκίδευσης του ελληνοχριστιανικού φρονήματος. Που συντελείται μέσω ανθελληνικών και αντιχριστιανικών μεταρρυθμίσεων, που στερούν το δικαίωμα των ορθοδόξων μαθητών να διδάσκονται ομολογιακά το μάθημα των Θρησκευτικών. Την πίστη των πατέρων τους. Τη συνυφασμένη με τη συντήρηση του Ελληνισμού σε βάρβαρες και σκοτεινές περιόδους της ιστορίας μας. Κατά τις οποίες τα Ελληνόπουλα σε κρυφούς χώρους εκκλησιών και μοναστηριών διδάσκονταν τις αξίες του ελληνικού και χριστιανικού πνεύματος.

Τα ελληνικά γράμματα, τις παραδόσεις και το σημαντικότερο, το σημείο του σταυρού, την έμπρακτη ομολογία της ορθόδοξης πίστης. Κάτι που οι περισσότεροι αποφεύγουμε σήμερα. Μην θεωρηθούμε αναχρονιστικοί, απροόδευτοι και ανυπότακτοι στις επιταγές της παγκοσμιοποίησης. Που επιβάλλεται με την κατάργηση αξιών της εθνικής μας ταυτότητας. Της ελληνικής μας ομορφιάς. Και αυτό το γκρέμισμα συμβαίνει μεθοδικά και σταθερά. Με ύπουλες ανιχνευτικές κινήσεις που υλοποιούνται και θεσμοθετούνται. Με γλωσσικές, θρησκευτικές, ιστορικές και πολιτισμικές υποχωρήσεις. Που αθροιστικά μετατρέπονται σε δύναμη που είναι αδύνατο να καταβάλλει η λαϊκή αντίδραση. Γιατί έχει την υποστήριξη ξένων κέντρων, που διαφεντεύονται απ’ τα συμφέροντα των ισχυρών. Όπως ακριβώς συνέβη και με το σκοπιανό ζήτημα, του οποίου η εις βάρος μας επίλυσή του πρόδωσε τα εθνικά και ιστορικά μας δίκαια…

Δυστυχώς, αυτές οι ομορφιές και οι αξίες της Πατρίδας μας χάνονται σιγά – σιγά. Χωρίς κανένα δικαίωμα επιστροφής. Γιατί οι διεθνείς νόμοι και συνθήκες δύσκολα αλλάζουν. Και αυτό είναι το μεγάλο κακό που κάνουμε στον τόπο μας. Γι΄ αυτό και πρέπει να σταματήσουμε τον κατήφορο αυτό. Αντιδρώντας μαζικά και πεισματικά στα σχέδια των φονιάδων της εθνικής μας κληρονομιάς. Τον εθνικό μας θησαυρό. Τον ομορφότερο του τόπου μας. Τον οποίο οφείλουμε κάθε στιγμή, να ομολογούμε και να υπερασπιζόμαστε.

Από τον Κων/νο Τσιρονίκο – Ελευθερία