Μία δημιουργία τοῦ Τομέως Νεότητος τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Δρυϊνουπόλεως, Πωγωνιανῆς καὶ Κονίτσης. Οἱ στίχοι τοῦ τραγουδιοῦ: Ο ΟΣΙΟΣ ΠΑΪΣΙΟΣ Ο ΑΓΙΟΡΕΙΤΗΣ Ἦχος Πλ. τοῦ Δ’΄ Ρυθμὸς 8σημος Μέσα στό καταχείμωνο πού ὅλα ἡσυχάζουν, χαρᾶς τά σήμαντρα ἠχοῦν, ἀντιλαλοῦν καί κράζουν. Πνοή ἀνέμου ἔφερε τό ἔαρ τοῦ Ἁγίου, τοῦ ἐκ Φαράσων μοναχοῦ Ὁσίου Παϊσίου. Καππαδοκία, Κόνιτσα, Σινᾶ καί Ἅγιον Ὄρος καί τοῦ Στομίου ἡ Μονή ριγοῦν ἀγλαοφόρως. Στῆς Παναγούδας τό Κελλί καμπάνες ἀντηχοῦνε στ᾽ Ἄθω τήν ἅγια κορυφή πουλιά δοξολογοῦνε. ΕΠΩΔΟΣ Ὅσιε Παΐσιε, μαρτυρικούς τούς κόπους, δέχθηκες Χάρη ἄφθονη, συνδράμεις τούς – συνδράμεις τούς ἀνθρώπους. (δίς ὅλο) Ἅγια Βαρβάρα Κόνιτσας ἐκεῖ ψηλὰ συχνάζει στὸ ἐξωκκλήσι τοῦτο ἐδῶ Χριστοῦ ἡ μορφὴ τοῦ κράζει : « – Ἀνάστασις ἐγὼ εἰμὶ καὶ ἡ Ζωὴ κι ἡ Εἰρήνη ὁ εἰς Ἐμὲ πάντα πιστός, αἰώνια θὰ μείνει». Στόν τάφο σου νυχθημερόν, ψυχές πολλές διαβαίνουν καί γόνυ κλίνουν καί καρδιά μέ δάκρυα τόν ραίνουν. Χαρίτωνε ψυχές πιστῶν, πού ζοῦν μέσα στή δίνη καί τόν βελίαρ πολεμοῦν μέ πόνο καί ὀδύνη. ΕΠΩΔΟΣ Ὅσιε Παΐσιε, μαρτυρικούς τούς κόπους, δέχθηκες Χάρη ἄφθονη, συνδράμεις τούς – συνδράμεις τούς ἀνθρώπους. (δίς ὅλο) Τοῦ κόσμου τήν νεότητα ἐπίσκεψε ἐν τάχει κι ὁδήγησε τά τέκνα σου στό θεῖο μονοπάτι. Εὐλόγησε τό Ἔθνος μας, προστάτευσε δεσμίους, τόν κόσμο ὅλο φύλαξε, δίωξε πολεμίους. Πέρα στὴ Βασιλεύουσα καὶ τὴν Ἁγιὰ – Σοφία ἐκεῖ νὰ λειτουργήσουμε καὶ στὴν Καππαδοκία. Ν’ ἀνάψουν πάλι οἱ λυχνοὶ ποὺ σβύσαν ἐδῶ καὶ χρόνια καὶ καρτεροῦν μετάνοια, ταπείνωση κι ἀγῶνα. ΕΠΩΔΟΣ Ὅσιε Παΐσιε, μαρτυρικούς τούς κόπους, δέχθηκες Χάρη ἄφθονη, συνδράμεις τούς – συνδράμεις τούς ἀνθρώπους.(δίς ὅλο) Ἀπαγγελία μὲ «μουσικὸ χαλὶ» τὴν ΕΠΩΔΟ Κύπρος καὶ Βόρειος Ἤπειρος νὰ δοῦν ἐλευθεριὰ μὲ τὴν μητέρα Ἑλλάδα μας νὰ ἑνωθοῦν ξανά. Νὰ δρασκελίσει ὁ ἀετὸς τὰ σκλαβωμένα μέρη καὶ ν’ ἀγκαλιάσει ἀδελφοὺς ποὺ ζοῦσαν χρόνια ξένοι. ΕΠΩΔΟΣ Ὅσιε Παΐσιε, μαρτυρικούς τούς κόπους…. (Στίχοι «Χριστοΰφαντου», Χ. Ἱ. Ἀμαραντινοῦ, Ἀποστόλου Γεωργίου)