Του ρχιμ. Βασιλείου Μπακογιάννη

Θά σχολιάσουμε τήν «τοποθέτηση»  τοῦ ἐν Ἁγίοις πατρός ἡμῶν Ἰωάννου τοῦ Χρυσοστόμου σ’ να οσιδες θέμα, πού φορ τό σύνολο τν ρθοδόξων χριστιανν: «Πς καί πότε πρέπει νά κοινωνομε». 
Μιά «τοποθέτηση» πού χει παρερμηνευθε, γιατί λέγεται « μισή λήθεια, πού εναι τό χειρότερο ψέμα», μέ ποτέλεσμα μεγάλος γιος νά δικεται.

γιος λεγε στά πνευματικά του τέκνα: «Βλέπω πώς κάτι δέν πάει καλά μαζί σας. ταν ρθει τό Πάσχα ετε εστε καθαροί ετε χι, κοινωνετε λοι. μως, στίς λλες μέρες, ν εστε καθαροί, δέν κοινωνετε. Τί πρόληψη εναι ατή; Τί συνή­θεια εναι ατή; Ματαίως γίνεται Λειτουργία; Ματαίως λειτουργομε; Πές μου, ν σουν καλεσμένος σέ «τραπέζι», τοιμος νά συμφάγεις, λλά σηκώνεσαι καί φεύγεις, δέν προσ­βάλ­λεις μέ ατό τόν οκοδοσπότη πού σέ κάλεσε; Δέν θά ταν καλύτερα νά μήν παρευρεθες καθόλου;
! Τό διο σχύει καί γιά σένα, πού παρευρίσκεσαι στή Λειτουργία καί φεύγεις κοινώ­νητος». (P.G.62:29).
ν μείνουμε σ’ ατό, βγάζουμε τό συμπέρασμα, τι γιος ταν πέρ τς καθημερινς Θ. Κοινωνίας.

μως, γιος επε καί λλα: 
«Διόρθου τά πλημμελήματα (=τά μικρομαρτήματα) καί οτω μετά καθαρο το συνειδότος τ ερ πτου τραπέζη καί τς γίας μέτεχε θυσίας». (P.G.49: 322). «Παρακαλ, θερμοπαρακαλ, κετεύω καί μέ λη μου τήν ψυχή ξιώνω, «πετάξτε» πό πάνω σας κάθε μαρτία, καί τότε νά κοινωνήσετε». (P.G. 49:229). «πως πόρνος δέν πιτρέπεται νά εσέλθει στό Ναό, τσι καί φθονερός. Πολύ δέ περισσότερο φθονερός». (P.G. 57:432). 
«Θά μο πες, πώς δέν πορνεύεις. Καί λοιπόν; Ποιά φέλεια, τή στιγμή πού εσαι φιλάργυρος;!» (P.G. 60:219). «ποιος κατακρίνει ερέα, εναι νάξιος νά περάσει τήν ξώπορτα το Ναο» (P.G.51: 204)

Ε
ναι λοιπόν ξιοι λοι ατοί νά κοινωνον σέ κάθε Λειτουργία; Καί μως πολλοί
παραβλέπουν ατές τίς ποδείξεις το γίου, καί «κολλνε» μόνο σ’ ατό: «Δέν θά ταν καλύτερα νά μήν παρευρεθες καθόλου στό «τραπέζι», πού σέ κάλεσαν; ! Τό διο σχύει καί γιά σένα, πού παρευρίσκεσαι στή Λειτουργία καί φεύγεις κοινώ­νητος». (P.G.62:29). δικον χι τόν γιο ωάννη τόν Χρυσόστομο;

ξίσου δικον καί τόν γιο Βασίλειο τόν Μέγα. Λέει μέν,πώς καθημερινή Θ. Κοινωνία εναι «καλόν καί πωφελές» (P.G.32:484), λλά λέει καί κάτι λλο: ποιος κατακρίνει, θά μένει κοινώνητος μιά βδομάδα. λλά, καί ατός πού κούει, ατόν πού κατακρίνει, θά μένει μιά βδομάδα κοινώνητος. «φορισμο καί μφότεροι» (P.G. 31:1101). Kαί δ. Πολλοί «κολλνε» στό πρτο, καί κοινωνον καθημερινά, σχετα ν ρέσκονται στίς κατακρίσεις. δικον χι τόν γιο;

γιος ωάννης Χρυσόστομος δέν πέτρεπε νά κοινωνον, χωρίς προετοιμασία, οτε ατούς πού λ.χ. κοινώνησαν χθές, καί θελαν νά κοινωνήσουν πάλι σήμερα, γιατί πό χθές μέχρι σήμερα θά πεφταν σέ κάποιο μάρτημα. λεγε: «Καθαρίζεις τόν τόπο, καί στή συνέχεια βάζεις ρωμα. ν στόν διο τόπο βάλεις κοπριά, τόπος ατός παραμένει καθαρός, πειδή βαλες προηγουμένως ρωμα; χι, βέβαια! Ατό γίνεται λοιπόν καί μέ μς. Καθαρισθήκαμε μέν τή Μ. Τεσσαρακοστή καί κοινωνήσαμε, λλά μετά καί πάλι μολυνθήκαμε, πότε χρειαζόμαστε ξανά καθάρισμα!» (…). «ταν τρς, πλένεις πρτα τά χέρια σου, (καί μπορε πρίν νά τά πλυνες πάλι), δέν θά πρέπει νά κάνεις τό διο (νά πλένεις τήν ψυχή σου) καί κάθε φορά πού πς νά μεταλάβεις;». (P.G. 62:530).
Καί γιος ωάννης χοντας πόψη του τούς νεοφώτιστους Κορινθίους χριστιανούς, πού κοινωνοσαν χωρίς νά προετοιμάζονται (Α΄Κορ. 11:28), μέ ποτέλεσμα νά ρρωσταίνουν καί νά πεθαίνουν πρόωρα (Α΄Κορ.11:30), τούς λεγε: « Θεός πολλές φορές στέλνει στόν σαταν ατούς πού κοινωνον νάξια , γιά νά τούς βασανίσει. ταν λοιπόν κούσεις τι τυχαίνουν ρρώστιες, πιβουλές, συμφορές, πένθη, θάνατοι, γίνονται κριβς γι’ατόν τόν λόγο». (P.G. 62:529 & P.G. 48: 749 ).

γιος λέει καί κάτι λλο: πιό εκολος τρόπος γιά νά κυριεύσει διάβολος τόν χριστιανό, εναι  νάξια συμμετοχή του στή Θ. Κοινωνία. «Πάντοτε κατ’ ξοχή εσέρχεται σέ κείνους πού κοινωνον νάξια» (P.G: 49:380). χι βέβαια τι ατός χριστιανός δαιμονίζεται, λλά γίνεται μοιος μέ τόν διάβολο. περήφανος, πείθαρχος, φθονερός, ναίσθητος, διάφορος γιά τή σωτηρία του. Τό διο φυσικά μπορε νά συμβε καί μέ μς τούς ερες, πού διδάσκουμε καί κατευθύνουμε τό λαό το Θεο!

γιος ωάννης Χρυσόστομος ξέροντας τί σημαίνει Θ. Κοινωνία, φθασε στό σημεο νά «κφοβίζει» τό ποίμνιό του πό τίς συνεχες του καί αστηρές προειδοποιήσεις του! Καί τό ποίμνιό του διαμαρτυρόταν! 
«Μς πομακρύνεις πό τή Θ. Κοινωνία· καί μς φοβίζεις» (P. G.50:655), το λεγε. 
Καί γιος τούς «πολογετο»: «Δέν σς φοβίζω, οτε σς μποδίζω, λλά προσπαθ νά σς κάνω πιό πρόθυμους. Θά πρέπει ατά πού σς λέω, νά τά δέχεστε εχάριστα καί νά τά πικροτετε, καί χι νά σκυθρωπάζετε»(P.G.50:655).

Τελικά, ποιά εναι θέση το γίου ωάννου στό συγκεκριμένο θέμα;
Δεν εναι οτε πέρ τς συχνς Θ. Κοινωνίας, οτε πέρ τς ραις, λλά πέρ τς ξίας προσελεύσεως, πού γίνεται μέ τήν προετοιμασία
λεγε: «ν κάποτε ποφασίσετε νά κοινωνήσετε, νά καθαρίζετε πρτα καλά τόν αυτό σας πί πολλές μέρες, μέ τή μετάνοια, μέ τήν προσευχή, τήν λεημοσύνη καί τήν φοσίωση στά πνευματικά, καί μετά νά κοινωνετε». (P.G. 48: 755). κόμα καί νήμερα τν Χριστουγέννων λεγε στά πνευματικά του τέκνα: «Γι’ατό πού σς παρακάλεσα προηγουμένως, καί τώρα καί πάντοτε καί οδέποτε θά παύσω νά σς παρακαλ: «Νά κοινωνετε μετά φόβου καί τρόμου, μέ καθαρή συνείδηση μέ νηστεία καί προσευχή» (P.G. 49: 360)