Ζούμε σε έναν κόσμο μπερδεμένο,που έχει χάσει τον προσανατολισμό του.Οι καιροί αλλάζουν γρήγορα και αυτό που μέχρι χθες ήταν αποδεκτό σήμερα θεωρείται παρωχημένο.Το αυτονόητο βρίσκεται υπό αμισβήτηση.Αιώνιες πανανθρώπινες αξίες αποδομούνται.Ιδανικά που γαλούχησαν γενεές ανθρώπων τώρα αγνοούνται και τίθενται στο περιθώριο.Θεωρίες αλλότριες προωθούνται,κινήματα ξεφυτρώνουν σαν τα μανιτάρια,σειρήνες ‘’του αιώνος τούτου’’ προσπαθούν να παρασύρουν την ανέμελη και ακατήχητη νεολαία και η κοινωνία μας οδεύει από το κακό στο χειρότερο.Αυτοί που πρέπει να φωνάξουν,σιωπούν ή δεν εισακούγονται.Όσοι έχουν τη δύναμη να ενεργήσουν,μένουν αργοί ή εμποδίζονται από νόμους και γρανάζια.

Και με όλη αυτή την κατάσταση θριαμβεύει το κράτος του διαβόλου.Αυτός είναι που μας πολεμά ερεθίζοντας τα κατώτερα ένστικτα και τις αισθήσεις μας.Μας πολεμά με την επιθυμία υλικών απολαύσεων και γήινων επιδιώξεων.Κυρίως,όμως,μας πολεμά με την παράλειψη τήρησης των ευαγγελικών εντολών,δηλαδή με την ακηδία,τη ραθυμία και τεμπελιά στα χριστιανικά μας καθήκοντα και στην πνευματική μας ζωή.Γι’ αυτό από τη μια πολεμείται,διασύρεται και δυσφημείται καθετί το τίμιο,ηθικό,δίκαιο και άγιο κι από την άλλη προωθείται,διαφημίζεται και υποστηρίζεται ό,τι το ανήθικο,πονηρό,άδικο και κακό.Αλλά ο λόγος του Θεού λέει ‘’αλλοίμονο σε αυτούς που λένε το γλυκό πικρό και το πικρό γλυκό,το άσπρο μαύρο και το μαύρο άσπρο,το καλό κακό και το κακό καλό’’.

Από τη άλλη,καλλιεργείται η πνευματική οκνηρία,διότι εμείς οι χριστιανοί νομίζουμε ότι δεν μπορούμε, ότι είμαστε αδύναμοι να ακολουθήσουμε το Άγιο Ευαγγέλιο.Θαυμάζουμε,ίσως τα κατορθώματα των αγίων και των ηρώων της πίστης μας,αλλά μέσα μας πιστεύουμε ότι αυτά που μας διδάσκει η Εκκλησία δεν είναι για την εποχή μας,αλλά για ‘’τω καιρώ εκείνω’’.Θεωρούμε ότι άλλαξαν οι άνθρωποι,οι καιροί και τα έθιμα.’’Να καταργηθούν τα ταμπού’’,διαλαλούν οι ‘’μοντέρνοι’’ των ημερών μας,’’ο κόσμος πηγαίνει μπροστά’’ και άλλα τέτοια.Και εδώ κολλάει από την αξέχαστη ελληνική ταινία ‘’Η θεία από το Σικάγο’’,όπου οι νέοι μαθαίνουν να χορεύουν ροκ εν ρολ αναποδογυρίζοντας τη ντάμα τους,η ατάκα του Ορέστη Μακρή στην διαπίστωση-προτροπή της Γεωργίας Βασιλειάδου ‘’προχωράει ο κόσμος,Χαρίλαε…’’:’’άιντε,να προχωρήσουμε κι εμείς,αλλά σωστά,με το κεφάλι επάνω και τα πόδια κάτω’’.

Μπορεί οι εποχές να παρέρχονται κι οι άνθρωποι να προοδεύουν,αλλά να γίνονται σωστά και με ορθό τρόπο,αφού το Ευαγγέλιο ως αποκεκαλυμμένος λόγος του Θεού δεν αλλάζει.Είναι αιώνιο και αναλλοίωτο.Αποτελεί την αληθινή και μόνιμη οδό που οδηγεί σίγουρα και σταθερά στη χαρά και την μακαριότητα που όλοι ποθούμε.Είναι η μόνη ζωντανή και παντοτινή αλήθεια που ισχύει μέχρι της συντελείας των αιώνων,αφού ‘’Ιησούς Χριστός χθες και σήμερον ο αυτός και εις τους αιώνας’’.Άλλωστε ο απ.Παύλος διδάσκει:’’μη συσχηματίζεσθε τω αιώνι τούτω’’.Γι’ αυτό προσοχή και προσευχή!Ας αγωνιζόμαστε μέσα στην Ορθόδοξη Εκκλησία,που είναι η κιβωτός της σωτηρίας,με ταπείνωση και αφοσίωση!Ας μη μας ξεγελούν τα συνθήματα του 21ου αιώνα!

Παπα-Φα