Ὁ Πρόεδρος τῆς Βουλῆς τῶν Ἑλλήνων κ. Νικόλαος Βούτσης λίγες ἡμέρες πρὶν ἀπὸ τὴ μεγάλη ἑορτὴ τῆς Κοιμήσεως τῆς Θεοτόκου προέβη σὲ προκλητικὲς δηλώσεις κατὰ τῆς Ὀρθοδοξίας, τὴν ὁποία χαρακτήρισε «ἰδεοληψία» καὶ «ταλιμπανισμό». Ὅπως ἦταν φυσικό, ξεσήκωσε θύελλα ἀντιδράσεων καὶ μάλιστα ἀπὸ Ἱεράρχες τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος.

 

Παραθέτουμε τὰ κυριότερα σημεῖα ἀπὸ ἕνα ἀξιόλογο κείμενο, μὲ τὸ ὁποῖο ἀπάντησε ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Πατρῶν κ. Χρυσόστομος (10-8-2017):

«Στὸν κ. Πρόεδρο τῆς Βουλῆς, ἐπειδὴ φαίνεται ὅτι εἶναι ἐπιλήσμων τῆς ἱστορίας καὶ τῆς διαχρονικότητος αὐτοῦ τοῦ τόπου, ὑπενθυμίζομε ὅτι, ἂν εἶναι σ᾿ αὐτὴν τὴν θέση, τοῦ Προέδρου δηλαδὴ τῆς Βουλῆς, ἂν συγκροτοῦν τὸ Κοινοβούλιο τῶν Ἑλλήνων οἱ συνάδελφοί του καὶ ἂν εἴμαστε ὅλοι μας αὐτὸ ποὺ εἴμαστε, τὸ ὀφείλομε σ᾿ αὐτὴν τὴν Πατρίδα, ποὺ μέσα ἀπὸ ἀγῶνες καὶ θυσίες ἐξασφάλισε τὴν ἐλευθερία μας. Ἂν ἔχωμε ἐλευθερία σκέψεως καὶ λόγου, τὸ ὀφείλομε στὴν Ὀρθοδοξία μας, ἀλλὰ καὶ στὴν οἰκογένειά μας, ἡ ὁποία ἐμφορούμενη ἀπὸ τὶς παραπάνω ἀξίες ἀπεδείχθη κύτταρο τῆς κοινωνίας μας. (…)

Ὅλους μᾶς κρίνει ἡ Ἱστορία. Δυστυχῶς γιὰ τὸν κ. Πρόεδρο, ἐμετρήθη, ἐζυγίσθη καὶ εὑρέθη ἱστορικῶς καὶ πολιτικῶς ἐλλιπής. Στὴν προσπάθεια τῆς ἀπομειώσεως τῶν ἀξιῶν, ποὺ ἀποτολμᾶται δυστυχῶς τὰ τελευταῖα χρόνια στὸν τόπο μας, ἔρχεται ὁ κ. Βούτσης νὰ προσθέσῃ τὸ δικό του “λιθαράκι”. (…)

Ὡς Ἕλληνας πολίτης ἐκφράζω τὴν ἀγανάκτησή μου γιὰ ὅσα ἐξεστόμισε ὁ κ. Πρόεδρος. Ὡς ἄνθρωπος τὴν βαθυτάτη λύπη μου γιὰ τὶς ἄστοχες δηλώσεις του καὶ ὡς Ἕλληνας Ὀρθόδοξος Ἱεράρχης ἐκφράζω τὴν ἔντονη διαμαρτυρία μου, διότι εὑρέθη ἄνθρωπος ἀπὸ μιὰ τόσο ὑψηλὴ θέση νὰ προκαλέσῃ τὸ αἴσθημα τοῦ Ἑλληνικοῦ Λαοῦ καὶ νὰ ἐκφέρῃ ἀνερυθριάστως “ὕβριν” ἐναντίον αὐτῆς ταύτης τῆς ὑποστάσεώς του.

Τέλος εἶναι ὥρα, ὥστε ὅλος ὁ Πολιτικὸς κόσμος, ἀνεξαρτήτως πολιτικῶν ἀποχρώσεων, νὰ ἀναλάβῃ τὶς εὐθύνες του ἔναντι ὅλων αὐτῶν τῶν προκλήσεων ποὺ τελευταῖα παρουσιάζονται ἔναντι τῆς πνευματικῆς ὑποστάσεως τοῦ Ἑλληνικοῦ Λαοῦ. (…)

Τὸ μόνο, λοιπόν, ποὺ ἀπομένει στὸν κ. Βούτση, εἶναι νὰ ζητήσῃ συγγνώμη ἀπὸ τὸν Ἑλληνικὸ Λαό».

Οἱ ἐμπεριστατωμένες καὶ μὲ νηφάλιο τρόπο διατυπωμένες θέσεις τοῦ Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου ἀπηχοῦν τὰ μύχια τῶν πεποιθήσεων τῆς «σιωπηλῆς» πλειοψηφίας τοῦ ἑλληνικοῦ λαοῦ. Διότι, ὅπως τόνισε ὁ Σεβασμιώτατος κ. Χρυσόστομος: «Σήμερα, παρὰ ποτέ, ὑπάρχει μεγίστη ἀνάγκη τονώσεως τοῦ φρονήματος αὐτοῦ τοῦ Λαοῦ, ὥστε βασισμένος στὴν πνευματική του κληρονομιὰ νὰ σταθῇ στὰ πόδια του καὶ νὰ προχωρήσῃ μὲ δύναμη, ξεπερνώντας τὶς ὅποιες κρίσεις καὶ τὰ ὅποια μνημόνια τοῦ ἔχουν ἐπιβληθῆ».

Ἂς μὴν προκαλοῦν λοιπὸν οἱ ὄψιμοι «δημοκράτες» τῆς σημερινῆς «ἄρχουσας τάξης» τὸ φιλότιμο τῶν Ἑλληνορθόδοξων πολιτῶν, διότι καὶ ἡ ὑπομονὴ ἔχει τὰ ὅριά της. Εἶναι ἀνάγκη ἐπιτακτικὴ νὰ ἀνακληθοῦν τὸ συντομότερο οἱ ἀπαράδεκτες δηλώσεις τοῦ κ. Προέδρου τῆς Βουλῆς, ὥστε νὰ μὴν ἰσχύσει τὸ ρητὸ ποὺ ἐκφράζει τὴν ψυχὴ τῶν Ἑλλήνων: «φωνὴ λαοῦ – ὀργὴ Θεοῦ»!

Ἡ θρησκευτικὴ ταυτότητα τοῦ ἑλληνικοῦ λαοῦ

Ὡς συνέχεια τοῦ προηγούμενου σχολίου μας προσθέτουμε τὰ ἑξῆς: Μολονότι σεβόμαστε καὶ τιμοῦμε τὸ πρόσωπο καὶ τὸ ὕψιστο ἀξίωμα τοῦ κ. Προέδρου τῆς Βουλῆς μας, ἐκφράζουμε ὅμως τὴ βαθύτατη λύπη μας, συνάμα δὲ καὶ τὴν ἀντίθεσή μας γιὰ ὅσα εἶπε τελευταῖα γιὰ τὸν λαό μας ὅτι δὲν εἶναι Ὀρθόδοξος. Ἡ δήλωσή του αὐτή, παρόλο ποὺ δὲν ἀνταποκρίνεται στὴν ἀλήθεια, μᾶς λύπησε βαθύτατα, διότι ἕνας κορυφαῖος ἡγέτης τῆς χώρας μας ἀγνοεῖ καὶ ἀδικεῖ τὴν ἀλήθεια.

Ἐὰν πήγαινε ἢ ἂν ἔβλεπε ἀπὸ τὴν Τηλεόραση τὸ τί γινόταν – πρὶν καὶ μετὰ τὶς δηλώσεις του – στὰ μεγάλα προσκυνήματα τῆς Παναγίας στὴ Χώρα μας, θὰ μετάνιωνε γιὰ τὶς δηλώσεις του. Ἑκατοντάδες χιλιάδες οἱ προσκυνητὲς στὴ χάρη τῆς Παναγίας μας, στὴν Τῆνο, στὴν Πάρο, στὴν Ἁγιάσο τῆς Λέσβου, στὴ Σουμελᾶ τοῦ Βερμίου, στὴν Προυσιώτισσα τῆς Εὐρυτανίας, στὴ Φανερωμένη τῆς Νέας Μηχανιώνας κοντὰ στὴ Θεσσαλονίκη, στὴν Παναγία τοῦ Ἕβρου κοντὰ στὴν Ἀλεξανδρούπολη καὶ σ᾿ ὅλα τὰ ἱερὰ προσ­κυνήματα τῆς Παναγίας ποὺ ἁγιάζουν ἀπὸ τὴ μία ἄκρη ὣς τὴν ἄλλη τὴν Κρήτη μας.

«Ὁ περίφημος βυζαντινολόγος, ὁ Ἄγγλος Στῆβεν Ράνσιμαν, ἔγραψε ἕνα σπουδαῖο βιβλίο μὲ τίτλο “Ἡ Μεγάλη Ἐκκλησία ἐν αἰχμαλωσίᾳ”, ὅπου μεταξὺ τῶν ἄλλων γράφει καὶ τὰ ἑξῆς: “Κατὰ τὴν διάρκειαν τῶν σκοτεινῶν αἰώνων (τῆς Τουρκοκρατίας) ἡ Ὀρθοδοξία διεφύλαξε τὸν Ἑλληνισμόν”. Καὶ ὅταν ὁ Θεόδωρος Κολοκοτρώνης μίλησε τὸ 1838 στοὺς μαθητὲς τοῦ πρώτου Γυμνασίου Ἀθηνῶν, εἶπε στὰ παιδιὰ καὶ τὰ ἑξῆς: “Ὅταν ἐπιάσαμε τὰ ἄρματα, εἴπαμε πρῶτα ὑπὲρ πίστεως καὶ ὕστερα ὑπὲρ πατρίδος”. Ὁ δὲ πρῶτος Κυβερνήτης τῆς ἐλεύθερης Ἑλλάδας Ἰωάννης Καποδίστριας, ὅταν τὸν ρωτοῦσαν ξένοι Εὐρωπαῖοι πολιτικοὶ καὶ διπλωμάτες γιὰ τὴν ταυτότητα τῶν Ἑλλήνων, ἀπαντοῦσε: “Τὸ Ἑλληνικὸν Ἔθνος σύγκειται ἐκ τῶν ἀνθρώπων οἵτινες ἀπὸ τῆς Ἁλώσεως τῆς Κωνσταν­τινουπόλεως δὲν ἔπαυσαν ὁμολογοῦντες τὴν Ὀρθόδοξον Πίστιν καὶ τὴν γλῶσσαν τῶν Πατέρων αὐτῶν λαλοῦντες”» («Δημοκρατία» 20-8-2017).

Στὴν Πατρίδα μας ἡ Ὀρθοδοξία ἀποτελεῖ τὴ ρίζα μας. Ὅποιος ἐπιχειρεῖ νὰ τὴν ξεριζώσει, ματαιοπονεῖ. Πολλοὶ τὸ ἐπιχείρησαν μέσα στὰ 2.000 χρόνια τῆς Ἐκκλησίας μας. Γέμισαν μαρτυρικὰ ἅγια αἵματα οἱ σελίδες τῆς Ἱστορίας. Ἀλλ᾿ ἐνῶ οἱ σκληροὶ διῶκτες τῆς Ὀρθοδοξίας χάθηκαν στὸ μαῦρο σκοτάδι τῆς Ἱστορίας, ἀντιθέτως ἡ Ὀρθοδοξία ζεῖ καὶ θριαμβεύει καὶ κατακτᾶ σταδιακὰ τὸν κόσμο. Τὸ εἴδαμε πρόσφατα καὶ στὴ Σοβιετικὴ Ἕνωση. Ἡ Ὀρθοδοξία πάντα νικᾶ, διότι εἶναι μαζί της ὁ παντοδύναμος Ἱδρυτής της καὶ ἀήττητος νικητὴς τοῦ θανάτου Κύριος Ἰησοῦς Χριστός. Ἂς τό γνωρίζουν οἱ πάντες.

 

Ορθόδοξο Περιοδικό “Ο ΣΩΤΗΡ”