Τό πρόβλημα τής παιδείας είναι ζωτικής σημασίας, γι’ αύτό καί χρειάζεται άνθρώπους μέ ύψηλό αίσθημα εύθύνης, χωρίς προχειρότητες καί αύτοσχεδιασμούς.

 

Όσοι έπιχειροΰν – καί μάλιστα άπό τό ύπουργεΐο Παιδείας – νά προσφέρουν άρχές άγωγής, άντλώντας άπό τις προσωπικές τους άντιλήψεις καί μαρξιστικές ιδεοληψίες, άγνοώντας ή περιφρονώντας διεθνή καταξιωμένα πρότυπα είναι τελείως άκατάλληλοι.

Μεταρρυθμιστικές προτάσεις μέ κριτήρια μικροκομματικών σκοπιμοτήτων οδήγησαν τήν παιδεία σέ ναυάγιο. Καιρός όλες οί ύγιεΐς δυνάμεις τοΰ τόπου μας νά διακηρύξουν προς πάσαν κατεύθυνση καί είς πείσμα κάθε ψευδοπροοδευτισμοΰ, δτι ή προσπάθεια δσων έπιχειροΰν νά κατεδαφίσουν τό οικοδόμημα τών ύγιών πνευματικών άξιών θά πέσει στο κενό.

Τό αύξανόμενο κΰμα τής άμάθειας πρέπει έπιτέλους νά κοπάσει. «Ή πολιτεία Ακολουθεί, δυστυχώς, τό χειρότερο δρόμο, κατεβάζει τό επίπεδο τών σπουδών. Άντί νά τό υψώσει έκεί πού μπορούν νά φτάσουν οί λίγοι καλοί, τό κατεβάζει έκεί πού φτάνουν οί πολλοί κακοί. Τό νά κάνεις εκπτώσεις στήν εκπαίδευση δέν είναι δημοκρατική ιδέα. Ή πολιτικοποίηση βρίσκεται στή ρίζα όλων τών κακών.Ή παραποίηση τής έννοιας τής δημοκρατικής ισότητας, ή δημαγωγική τάση γιά έπιείκια προς τούς πολλούς, όλα αύτά πηγάζουν άπό τήν Αλλαγή τών άνωτάτων στόχων τής παιδείας πού πρέπει νά μένουν Αναλλοίωτοι γιά όλους…≫ (Ζακλίν ντε Ρομιγύ).

 

«ΖΩΗ»