Όποιος αγαπά τον Χριστό τηρεί τις εντολές του (ω. 14,15)

 

  1. γαπητοί μου δελφοί, λεγόμαστε «χριστιανοί», πειδή βαπτιστήκαμε στό νομα το Κυρίου μας ησο Χριστο, το ληθινο Θεο μας. Σάν βαπτισμένοι δέ χριστιανοί πού εμαστε, πρέπει νά ζομε χι μέ κακίες καί μέ μαρτωλά πάθη, λλά πράττοντας τό θέλημα το Χριστο, γιατί πόστολος Παλος μς επε τι «σοι βαπτιστήκαμε στόν Χριστό, πρέπει νά φορέσουμε τόν Χριστό»! «σοι ες Χριστόν βαπτίσθητε, Χριστόν νεδύσασθε», μς λέγει (Γαλ. 3,27)!

 Μέ τό βάπτισμά μας, δελφοί, δώσαμε ρκο τι θά συνταχθομε μέ τόν Χριστό καί θά ποταχτομε τόν καταραμένο τόν διάβολο καί λα τά ργα του. Πρέπει λοιπόν, σάν χριστιανοί, νά τό προσπαθομε καί νά γωνιζόμαστε νά τηρομε τίς ντολές το Χριστο. ν δέν τηρομε τίς ντολές το Χριστο, δέν μπορομε νά λέμε τι εμαστε δικοί Του καί δέν θά χουμε λοιπόν θέση στήν βασιλεία Του.

2. Ατό, χριστιανοί μου, πού δείχνει τόν σωστό χριστιανό εναι τό νά θέλει ατός καί νά προσπαθε στήν ζωή του νά πράττει ,τι θέλει Χριστός. Νά ταυτίσει δηλαδή τό θέλημά του μέ τό θέλημα το Θεο. 

Ατός χριστιανός, ν τό προσπαθε ατό, θά χει «νον Χριστο», πού λέγει πόστολος (Α´ Κορ. 2,16) καί γι ατόν τόν χριστιανό θέ πε Θεός ατό πού επε γιά τόν Δαβίδ τόν βασιλέα, «βρκα νθρωπο κατά τήν καρδιά μου» (Πράξ. 13,22). Γιατί Δαβίδ δέν λησμονοσε ποτέ τίς ντολές το Θεο. «Τάς ντολάς Σου οκ πελαθόμην», λεγε (Ψαλμ. 118,176). 

Γιά νά τηρομε καί μες τίς ντολές το Χριστο πρέπει νά ποκτήσουμε μιά τέτοια καρδιά πού νά θέλει ατό πού θέλει Χριστός· καί θά γίνει τσι καρδιά μας καρδιά Χριστο. Ατό, γαπητοί μου, θά τό πετύχουμε ν γαπήσουμε θερμά καί δυνατά τόν ησο Χριστό, τόν Θεό μας. λα πιτυγχάνονται καί κατορθώνονται μέ τήν γάπη το Χριστο. Καρδιά πού γαπάει τόν Χριστό νοιώθει σάν κόλαση τό νά κάνει κάτι πού εναι νάντιο στό θέλημα το Χριστο. σο καί ν εναι δονική συμφεροντολογική μία μαρτωλή πράξη, ληθινός χριστιανός θά πε: «Δέν θά τήν κάνω, γιατί δέν τό θέλει Χριστός ατό»!

3. Γιά νά γαπήσουμε τσι τόν ησο Χριστό, δελφοί, στε νά πράττουμε πάντοτε μέ τήν καρδιά μας τό θέλημά Του, πρέπει, κατά πρτον, νά τό ζητμε πολύ στήν προσευχή μας σ Ατόν καί θά μς τό δώσει, ν συνεχς τό ζητμε. Μέ πλότητα καί παιδικότητα νά λέμε: «Χριστέ μου, κάνε με νά Σέ γαπ, νά Σέ γαπ πολύ»! Καί τενίζοντας στήν εκόνα τς Παναγίας μας νά λέμε καί σ Ατήν: «Παναγία μου, τόν Χριστό, πού χεις στήν γκαλιά Σου, δσέ μου Τον στήν καρδιά μου»! Καί μέ τήν γάπη το Χριστο στήν καρδιά, δελφοί, θά νοιώθουμε παράδεισο καί μιά γλυκιά ετυχία μέσα μας. Ατό θά εναι πό τήν θεία Χάρη πού μς λθε καί τότε θά πράττουμε πολύ εκολα καί χαρωπά λα τά προστάγματά το Χριστο καί θά θέλουμε μάλιστα καί νά κακοπάθουμε γι Ατόν.

4. Πέρα μως πό τήν προσευχή, γιά νά ποκτήσουμε τήν γάπη το Χριστο στήν καρδιά μας,πρέπει μόνοι μας νά κάνουμε σκέψεις εσεβες γιά τό πόσο μς γάπησε ησος Χριστός. Εναι πέραντη, χριστιανοί μου, καί δέν χει τέλος γάπη το ησο Χριστο σέ μς, στό νθρώπινο γένος μας.

 κοστε: Μέ τήν μαρτία τν πρωτοπλάστων πέσαμε σέ μεγάλο λάκκο. Καί γιά νά βγομε πό ατόν τόν τόν λάκκο το κακο, ησος Χριστός, τό δεύτερο Πρόσωπο τς γίας Τριάδος, σαρκώθηκε στήν Κοιλιά τς Παναγίας μας, γινε πραγματικά νθρωπος, χωρίς μως νά παύσει νά εναι Θεός, καί λθε δ κάτω στήν γ μας, στήν μιζέρια μας. Καί τί δέν κανε Χριστός δ κάτω στήν γ πού ρθε, γιά νά μς ξαναπάει στήν πρώτη ετυχισμένη κατάσταση πού μασταν, προτο νά μαρτήσουμε. Τά πάντα κανε γιά νά μς νεβάσει μέχρι τόν ορανό. «Οκ πέστη πάντα ποιν, ως μς ες τόν ορανόν νήγαγε»!, λέγει ερέας σέ μιά εχή τς θείας Λειτουργίας. 

 

λλά τό πιό μεγάλο καί παράδοξο π λα εναι τό τι σαρκωθείς Κύριος μν ησος Χριστός σταυρώθηκε καί γιά μς. παθε τόν πιό δυνηρό καί ποτιμωτικό θάνατο, τόν σταυρικό θάνατο. Καί τό κόμη πιό παράδοξο εναι τι καί μετά τήν νάστασή Του Χριστός δέν ξήλειψε πό τό Σμα Του τίς πληγές πό τόν σταυρικό Του θάνατο, λλά τίς διατήρησε γιά πάντα, γιά πόμνηση τς γάπης Του πρός τόν νθρωπο. Γι ατό καί πάντα πρέπει νά σκεπτόμαστε τόν σταυρικό θάνατο το ησο Χριστο μας, γιατί γι ατό, ξαναλέμε, γιά συνεχ νάμνηση το πάθους Του γιά μς, διατήρησε τίς πληγές στό Σμα Του καί μετά τήν νάστασή Του. 

  Χριστός, δελφοί μου, μέ τόν θάνατό Του καί τήν νάστασή Του, μς λύτρωσε πό τήν τυραννία τς μαρτίας. Καί περισσότερο κόμη, μέ τήν κάθοδο το γίου Πνεύματος τήν μέρα τς Πεντηκοστς, Χριστός μας δρυσε τήν κκλησία Του γιά μς καί δωσε σ ατήν τά ερά Μυστήρια, καί μάλιστα τό κύριο Μυστήριο, τήν Θεία Εχαριστία, τήν Θεία Λειτουργία πού λέγομε. Στήν θεία Λειτουργία λαμβάνουμε τό γιο Σμα καί τό τίμιο Αμα το Χριστο, καί νωνόμαστε μέ τόν Χριστό, γι ατό τήν πράξη ατή τήν λέμε «Κοινωνία», «θεία Κοινωνία». Κοινωνία, νωση μέ τόν Χριστό!

 λλά δέν νώνεται Χριστός μαζί μας, ν καρδιά μας εναι κάθαρτη μέ τά μαρτωλά πάθη. Γι ατό καί Χριστός δωσε στήν κκλησία Του καί τό μυστήριο τς Μετανοίας, τς ξομολογήσεως τν μαρτιν μας, που μαρτωλός – καί ποιός δέν εναι μαρτωλός; – ξολομολογεται μέ ταπείνωση στόν ερέα πνευματικό τίς μαρτίες του καί συγχωρονται λες, σο πολλές καί μεγάλες καί ν εναι ατές. τσι, μέ τήν ξομολόγησή το χριστιανο, καθαρίζεται καρδιά του καί γεύεται γλυκύτερα τήν σχέση του μέ τόν ησο Χριστό καί κατανοε λο καί περισσότερο τό μυστήριο τς θεολογίας Του. Καί τό περισσότερο κόμη, χριστιανοί μου, Χριστός γιά μς τούς πιστεύοντας σ Ατόν χάρισε τήν αώνια βασιλεία Του, πού ο μορφιές της καί πολαύσεις της δέν μπορε νά περιγραφον, παρά μόνο γεύονται καί πολαμβάνονται. 

ταν, δελφοί, θά σκεπτόμαστε λα ατά, τά μεγάλα γαθά καί τίς πολλές δωρεές, πού δωσε ησος Χριστός σέ μς, θά Τόν γαπμε περισσότερο καί τότε μέ περισσότερη προθυμία θά τηρομε τίς γιες ντολές Του, πως ρμόζει σέ χριστιανούς. ς μς δώσει Χριστός τήν Χάρη Του νά τόν γαπήσουμε καί νά εμαστε αώνια μαζί Του, ΑΜΗΝ.

Μέ πολλές εὐχές,
† Ὁ Μητροπολίτης Γόρτυνος καί Μεγαλοπόλεως Ἰερεμίας