Μέγας καί κορυφαος πόστολος Παλος ποβάλλει σέ λους μας μία ρώτηση, τήν ποία σς μεταφέρω: Εμαστε χριστιανοί, πραγματικοί χριστιανοί, ναί χι; άν σχυρισθομε, τι εμαστε καλοί χριστιανοί, δέν σημαίνει, τι πράγματι εμαστε.  Εαγγελιστής ωάννης μς λέει, νά μή γαπομε τόν Θεό μέ τήν γλώσσα, μέ λόγια μόνο, λλά μέ ργα, νά χουμε πτές ποδείξεις καί μαρτυρίες.

πόστολος Παλος γραφε καί δειχνε στούς Γαλάτες, πού τόν μφισβητοσαν, τι δέν εναι γνήσιος πόστολος, δειχνε τά στίγματα το Κυρίου ησο, τίς πληγές, πού δέχτηκε γιά τό νομά Του. 
ρμηνεύει γιος Νικόδημος γιορείτης: Γιά τό τί εμαι χω μία πολογία, τά στίγματα, τά παθήματα καί τούς κινδύνους, πού πομένω γιά τόν Χριστό. Ατά μαρτυρον λαπρότερα πό κάθε φωνή καί σάλπιγγα, τι γώ τά πομένω γιά τό Εαγγέλιο το Κυρίου. Δέν τά χω πλς, λλά τά βαστάζω, σάν στεφάνι νικητικό καί σάν παράσημα καί διάδημα βασιλικό. Γι᾿ ατά καυχμαι καί μεγαλύνομαι καί παρησιάζομαι στόν Κύριο. Τά στίγματα μαρτυρον τι εμαι γνήσιος δολος το Θεο.

χριστιανός προσφέρει γιά τήν πίστη του, κουράζεται καί θυσιάζεται. Στό σημερινό ποστολικό νάγνωσμα (Β΄, πρός Κορ.)  πόστολος Παλος παριθμε σα πέμεινε γιά τήν πίστη του καί τήν γάπη του γιά τόν Χριστό: ποβλήθηκα σέ κόπους περισσότερο πό ,τι θά περίμενε κανείς. Δέχτηκα χτυπήματα μέ φάνταστη γριότητα, πού μο προξένησαν βαθιές πληγές. Πολλές φορές μέ κλεισαν στή φυλακή. μέτρητες φορές κινδύνευσα νά θανατωθ. πό τούς ουδαίους πέντε φορές μαστιγώθηκα. Τρες φορές μέ ράβδισαν, μία φορά μέ λιθοβόλησαν, τρες φορές ναυάγησα στή θάλασσα καί κινδύνεψα νά πνιγ. Κάποτε διαλύθηκε τό πλοο στά νοιχτά τς θάλασσας καί πάλευα να μερόνυχτο μέ τά γρια κύματα.

πηρέτησα τόν Κύριο πολλές φορές μέ κοπιαστικές δοιπορίες. Διέτρεξα κινδύνους σέ ποτάμια, κινδύνεψα πό ληστές, κινδύνεψα πό τούς μογενες μου, πό τό ουδαϊκό θνος. Διέτρεξα κινδύνους πό τούς εδωλολάτρες, κινδύνους μέσα σέ πόλεις, μέσα στή θάλασσα. Κινδύνεψα πό νθρώπους πού ποκρινόντουσαν τούς δελφούς.
πηρέτησα τόν Κύριο μέ κόπο καί μόχθο, μέ γρυπνίες πολλές φορές, μέ πείνα καί δίψα, μέ νηστεες πολλές φορές, μέ ψύχος καί γυμνότητα. κτός πό πολλά λλα, πού παρέλειψα νά παριθμήσω, εχα καί τήν καθημερινή πίεση καί πίθεση τν διωκτν μου καθώς καί τήν γωνιώδη φροντίδα μου γιά λες τίς κκλησίες.
Στή Δαμασκό φρουροσαν τήν πόλη, πειδή διοικητής κε θελε νά μέ συλλάβει. Μέ κατέβασαν μως πό να παράθυρο το τοίχους μέσα σέ δίχτυ καί τσι ξέφυγα πό τά χέρια τν διωκτν μου.
Καί λα ατά συμβαίνουν, χι σέ κάποιο γερό νθρωπο, λλά σέ να φιλάσθενο Παλο. Εχε κάποια σωματική σθένεια, πού τόν ταλαιπωροσε. σατανς, λέει, τόν βασάνιζε, σάν νά τόν τρυποσε μέ μυτερό ξύλο. Καί πάλι λα ατά τά δέχτηκε μέ χαρά γιά τήν δόξα το Χριστο. Ατή εναι συμπεριφορά το πραγματικο χριστιανο.

Στήν πρός
βραίους πιστολή του μς ξιστορε σα ντιμετώπισαν ο νθρωποι το Θεο. Εναι τό ποστολικό νάγνωσμα τς Κυριακς τν γίων Πάντων. 
Μέ τήν πίστη κατετρόπωσαν βασίλεια, φραξαν στόματα λεόντων, δηλαδή τούς ρριξαν μέσα στά λεοντάρια, λλά κενα δέν τούς φαγαν. σβησαν τήν δύναμη τς φωτις, διέφυγαν τήν σφαγή, ναδείχθηκαν ρωες στόν πόλεμο. τρεψαν σέ φυγή χθρικά στρατεύματα. λλοι βασανίσθηκαν μέχρι θανάτου, χωρίς νά δεχτον τήν πελευθέρωσή τους. Δηλαδή προτίμησαν νά θανατωθον, παρά νά ρνηθον τήν πίστη τους καί τσι νά λευθερωθον. λλοι δοκίμασαν ξευτελισμούς καί μαστιγώσεις, κόμη δεσμά καί φυλακή. Λιθοβολήθηκαν, τούς καναν κομμάτια μέ τό πριόνι, πέρασαν δοκιμασίες φοβερές, θανατώθηκαν μέ μαχαίρι. Περιπλανήθηκαν μέσα στίς ρημιές ντυμένοι μέ προβιές, ζησαν μέ στερήσεις, καταπιέστηκαν φοβερά, πέμειναν θλίψεις καί κακουχίες. Περιπλανήθηκαν στά βουνά, μέσα σέ σπηλιές καί σέ τρύπες τς γς. ποιος γνωρίζει πό Παλαιά Διαθήκη, καταλαβαίνει πολύ εκολα ποιούς πονοε δ πόστολος.

λλά, ν νοίξουμε τό Συναξάρι καί διαβάσουμε τούς βίους τν γίων, θά δομε κε μέσα βασανιστήρια φοβερά καί πρωτάκουστα. Τί δέν πεννόησε διεστραμμένη φαντασία τν εδωλολατρν διωκτν! λα ατά τά πέμειναν μέ καρτερία καί γενναιότητα τά τάγματα τν Μαρτύρων, ο στρατιτες το Χριστο.
κόμη διαβάζοντας τούς βίους τν σίων σκητν μένουμε κβαμβοι πό τά πνευματικά γωνίσματα καί τά τιτάνια παλαίσματά τους. κούσιες στερήσεις ναψυχς καί νάπαυσης, νηστεες αστηρότατες, ξαντλητικές γρυπνίες, προσευχές σταμάτητες, μέτρητες μετάνοιες, ταπείνωση καί ξευτελισμός καί λλες σωματικές κακουχίες εχαν τήν πρώτη θέση στή ζωή τους. πνευματικός τους γώνας ταν σταμάτητος, γιά νά κερδίσουν τόν ποθούμενο, δηλαδή τόν ησο Χριστό.

στορικός τς κκλησίας ναφερόμενος στούς Πατέρες τς Α΄. Οκουμενικς Συνόδου λέει, τι κε μέσα ταν ο γοι Πατέρες λλοι μέ να πόδι μέ να χέρι, χωρίς μάτια, μέ κομένη τήν μύτη τά ατιά, μέ ξεριζωμένα τά δόντια, μέ πολλές πληγές στά πρόσωπα, μέ σακατεμένα τά γιασμένα σώματά τους. λοι εχαν τά στίγματα το Κυρίου ησο, πως κριβς τό λέει πόστολος Παλος. Γιατί ατό εναι πίστις καί ατό σημαίνει χριστιανός. νθρωπος τς μαρτυρίας, τς μολογίας καί το μαρτυρίου, τς θυσίας.

Μετά πό λα ατά, γαπητοί μου, θά τολμήσουμε νά παντήσουμε στό ρώτημα, ν εμαστε χριστιανοί χι; Πς καί μέ τί θά τό ποδείξουμε; Εμαστε χριστιανοί γιά νά προσφέρει σέ μς Χριστός καί κκλησία, γιά νά μς παινε κόσμος γιά νά προσφέρουμε μες στόν Χριστό καί στούς νθρώπους; Μς ρέσει γώνας, σκηση νάπαυση καί καλοπέραση; Μέχρι σήμερα τί κάναμε γιά τήν πίστη μας, γιά νά ποδείξουμε, τι εμαστε χριστιανοί; 
χριστιανός τν σαλονιν, το καναπέ καί τς τηλεόρασης, χριστιανός το καφενείου, το καφέ στή γειτονειά καί το κοτσομπολιο δέν εναι κν χριστιανός.

προσευχή χει κάποιο κόπο. νηστεία χει δυσκολίες. Δέν εναι εκολο πάλι νά φήσεις τόν πρωϊνό σου πνο καί νά ρθεις στή θεία Λειτουργία. Οτε εναι τόσο εκολο νά ξεγυμνώσεις τά τραύματα τς ψυχς σου στόν πνευματικό. Τό νά συγχωρήσεις τόν χθρόν σου, προϋποθέτει μεγαλεο ψυχς. Γιά νά βοηθήσεις τόν πάσχοντα δελφό σου, πρέπει νά χεις μεγάλη καρδιά. Τό νά κόψεις τό δικό σου θέλημα, γιά νά κάνεις τό θέλημα το Χριστο το δελφο σου, εναι ρκετά δυνηρό. Ατό πονάει, μς στοιχίζει πολύ. ταν ατά τά σχετικς πλά καί λάχιστα δέν μπορομε νά κάνουμε, πς θά φτάσουμε νά μαρτυρήσουμε καί νά πεθάνουμε γιά τήν γάπη το Χριστο, ταν ατό μς ζητηθε; Γιατί θά ρθει πάλι τέτοιος καιρός.

Θά τελειώσω μέ κάτι πού σ
ς τό επα ρκετά παλαιότερα. ταν Μέγας λέξανδρος ξεστράτευε ναντίον τν Περσν, παρατήρησε σέ μιά μάχη, τι νας στρατιώτης λο καί κρυβόταν, τήν μιά πίσω πό να βράχο, τήν λλη πίσω πό να δέντρο κλπ. Μετά τήν μάχη τόν κάλεσε βασιλιάς καί τόν ρώτησε, πς σέ λένε; κενος πάντησε συνεσταλμένα, τι λέξανδρος εναι τό νομά του. , το επε, δ θά τά χαλάσουμε. λέξανδρος εναι γενναος καί σύ εσαι δειλός. Στό ξς να πό τά δύο θά γίνει. θά λλάξεις τό νομά σου θά λλάξεις τακτική καί θά γίνεις κι᾿ σύ γενναος.

Α
τό θά πρέπει νά κάνουμε κι᾿ μες: θά γωνισθομε νά γίνουμε πραγματικοί χριστιανοί ν παραμείνουμε στήν κατάσταση πού εμαστε τώρα, νά παύσουμε νά λεγώμαστε χριστιανοί. Τέτοιους χριστιανούς δέν τούς θέλει Χριστός. Θεός νά μς λεήσει καί νά μς φωτίσει νά κάνουμε τό σωστό καί νά γίνουμε λοι μας ξιοι χριστιανοί. μήν.

πρωτοπρεσβυτέρου Γεωργίου Ρ. Ζουμῆ