Στον απόηχο της παραμονής της Τιμίας Χειρός του Αγίου Νεκταρίου στο Ναό μας.

Του Αρχιμ.Ραφαήλ Ευαγγέλου

          Ήρθε ο άγιος Νεκτάριος στην πόλη μας, στην ενορία μας, και μας ευλόγησε,φέτος που γιορτάζουμε τα 50 χρόνια από τα εγκαίνια του νέου,περικαλλούς  Ναού μας. Έτσι ο Ναός του αγίου Αχιλλίου έγινε το επίκεντρο της λατρευτικής ζωής της Λάρισας.Όλοι οι πιστοί καθημερινά συναγμένοι επί το αυτό, γύρω από την Αγία Τράπεζα, να λατρεύουν τον αληθινό Θεό και να τιμούν τον πονεμένο Άγιό Του! Κάθε μέρα Θεία Λειτουργία.Οι χριστιανοί να μεταλαμβάνουν το Σώμα και το Αίμα του Θεανθρώπου και να κοινωνούν μαζί Του και με τους αδερφούς…Τι ευκαιρίες μας δίνει ο Χριστός μας,για να σωθούμε! Ο λαός μας ανταποκρίνεται στις προσκλήσεις του Ουρανού.Η επίσκεψη ενός λειψάνου είναι ικανή να συγκεντρώσει το λαό του Θεού,να οδηγήσει τα βήματά του στο Ναό της δόξας Του.Παρατηρούσα αυτές τις ημέρες που φιλοξενούσαμε το χέρι του αγίου Νεκταρίου,καθ’όλη τη διάρκεια της μέρας, στις ιερές Ακολουθίες(Θ.Λειτουργίες,Παρακλήσεις,Εσπερινούς,Αγρυπνίες,Απόδειπνα,Χαιρετισμούς,Ευχέλαιο,Αγιασμός),αλλά και όταν δεν υπήρχε Ακολουθία, τον κόσμο με τι σεβασμό,δέος και ησυχία έμπαινε στην Εκκλησία,για να ασπαστεί τον πνευματικό αυτό θησαυρό της Ορθοδοξίας.Με τι ευλάβεια και υπομονή περίμενε στην σειρά(όταν υπήρχε),για να αποθέσει την ικεσία και το αίτημά του στον άγιο του πόνου και της καρτερίας τον αδάμαντα,αλλά και την ευχαριστία και ευγνωμοσύνη του για τις θεραπείες και τις ευεργεσίες του.Πόσα δάκρυα δε χύθηκαν από χαρά ή από στεναχώρια τούτες τις ημέρες!Πόσα γόνατα δε λύγισαν με τη γλυκειά προσμονή της ικανοποιήσης της προσευχής! Πόσα σοφά και άγια λόγια δε βγήκαν από τα χείλη των επισκόπων και των ιερέων,που τέλεσαν τις ιερές Ακολουθίες. Από τον Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη Ύδρας, Σπετσών και Αιγίνης, κ.Εφραίμ, που μας προσεκόμισε το χαριτόβρυτο χέρι του αγίου Νεκταρίου και από τον Σεπτό μας Ποιμενάρχη, κ.Ιγνάτιο, που ευγενώς και ολοπρόθυμα προέβη στις απαραίτητες ενέργειες προκειμένου να έχουμε ανάμεσά μας, στην πόλη μας, τον άγιο της Αίγινας,που τιμάται από κάθε ορθόδοξη χριστιανική καρδιά.Τι διδαχές ακούστηκαν! Μα και μόνο που ερχόσουν ενώπιος ενωπίω με τον άγιο έπαιρνες αμέσως ένα καλό μάθημα. Τι δέος!Αυτό το χέρι που ευλογούσε τους ανθρώπους,που τελούσε τα ιερά Μυστήρια,που συγχωρούσε τους μετανοημένους,που κοινωνούσε τους πιστούς,που έγραφε τα ιερά γράμματα και κείμενα,που έκανε ταπεινές εργασίες προς δόξα Θεού,αυτό το άγιο χέρι να ευλογεί τώρα όλους εμάς και να γίνεται η κλίμακα μεταφοράς των αιτημάτων μας στο Θρόνο της Αγίας Τριάδος!Αυτό το τίμιο χέρι δεν σηκώθηκε ποτέ να βλάψει κανέναν,ούτε να κάνει κακό ακόμη και στους συκοφάντες του αγίου,που τον ζήλευαν και τον φθονούσαν.΄΄Τιμή αγίου΄΄,όμως,΄΄μίμηση αγίου΄΄,κατά τον ιερό Χρυσόστομο.Ατενίζοντας το λείψανο ενός αγίου,αναλογιζόμαστε τη ζωή και τη δράση του.Βλέπουμε την πρακτική εφαρμογή του Ευαγελίου στη ζωή του.Αισθανόμαστε τη Θεία Χάρη να μεταγγίζεται και σε μας.Προσπαθούμε να τον μιμηθούμε στη δική μας καθημερινότητα.Και το συναξάρι του αγίου Νεκταρίου έχει να μας πει πολλά,καθώς ασπαζόμαστε το θαυματουργό χεράκι του.Ο ταραχώδης βίος του και η ενάρετη αγιοπνευματική αντιμετώπιση των πειρασμών και δοκιμασιών του δεν μπορούν να αφήσουν ασυγκίνητο κανέναν.Έγινε μιμητής Ιησού Χριστού δείχνοντας μακροθυμία και συγχωρητικότητα στους εχθρούς,σηκώνοντας με ταπείνωση και αγάπη τον προσωπικό του σταυρό,χωρίς γογγυσμό,χωρίς εκδίκηση.Έτσι πορεύονται οι άνθρωποι του Θεού,με υπομονή και αρετή.Γνωρίζουν,ότι όσο πιο πολύ ταλαιπωρηθούν για την αγάπη του Χριστού σ’αυτόν τον κόσμο,τόσο περισσότερο θα τους δοξάσει Εκείνος στον ουρανό.Ότι τίποτε δεν είναι ικανό να τους χωρίσει από της αγάπης του Χριστού,όπως γράφει ο απ.Παύλος στους Ρωμαίους:΄΄…ούτε θλίψη ή στεναχώρια,ούτε διωγμός ή πείνα,ούτε γυμνότητα ή κίνδυνος ή μάχαιρα…΄΄.Κατανοούν ότι καμία θλίψη της επίγειας ζωής δεν είναι τόσο σημαντική όσο η δόξα που θα μας αποκαλυφθεί στη Βασιλεία του Θεού,στην οποία θα μπούμε μόνο ΄΄διά πολλών θλίψεων΄΄.Διότι γράφτηκε στους ψαλμούς(μγ΄23)΄΄ένεκά σου θανατούμεθα όλην την ημέραν,ελογίσθημεν ως πρόβατα σφαγής΄΄.Έτσι πορεύτηκε στην επίγεια ζωή του και ο άγιος Νεκτάριος.Η αγάπη του για τον Κύριο αποδεικνυόταν συνεχώς στις πράξεις,τους λόγους,τις επιθυμίες,τους λογισμούς και στην εν γένει στάση του.Ήθελε να ευαρεστεί το Θεό καθαρίζοντας τον εαυτό του με την άσκηση,την ταπείνωση,τη βία της φύσης του,τα κλάμματα της μετάνοιας,την τήρηση των θείων εντολών.Κι όσο αγωνιζόταν,τόσο η Χάρη του Αγίου Πνεύματος τον πλημμύριζε και τον εξαγίαζε.Και ξεπερνούσε,με τη Θεία Βοήθεια, τα τεχνάσματα του πονηρού.Και ενώ κατίσχυνε την έπαρση του μισόκαλλου διαβόλου,ο ίδιος δοξαζόταν από τον Παμβασιλέα Χριστό,που του έδωσε το χάρισμα της θαυματουργίας.Πόσα θαύματα ακούσαμε,πόσα θαυμαστά περιστατικά θεραπειών του αγίου Νεκταρίου!από αυτόπτες μάρτυρες.Όχι απλές διαδόσεις.Θαυμαστός ο Θεός εν τοις αγίοις Αυτού!Είδα ανθρώπους να έρχονται και να ξαναέρχονται στο Ναό πολλές φορές,με τον ίδιο,αμείωτο ενθουσιασμό.Να διαβάζουν την παράκληση του αγίου δίπλα στο τίμιο χέρι του.Νέοι πολλοί, ηλικιωμένοι, άνθρωποι κάθε ηλικίας, οικογένειες ολόκληρες, μικρά παιδάκια,όλοι εκεί,πλησίον του αγίου Νεκταρίου,που έγινε ο δικός μας άνθρωπος,οικείος και συνοδοιπόρος,σύντροφος στην καθημερινή πολιτεία μας.Ιδιαίτερα συγκινητική η τελευταία βραδιά της παραμονής του.Έγινε ο Εσπερινός,η Παράκληση,το Απόδειπνο.Κατόπιν εψάλλησαν οι Χαιρετισμοί,τα Εγκώμια και τα Μεγαλυνάρια του αγίου.Ο κόσμος δεν ήθελε να τον αποχωριστεί. Επιθυμία όλων να ξεπροβοδήσουν τον σημαντικό φιλοξενούμενό μας,για το ταξίδι του στο ιερό νησί του.Κρυφός πόθος,να παραμείνει λίγο περισσότερο,ίσως να μη φύγει ποτέ…Ασπάζονταν το χαριτόβρυτο χέρι ξανά και ξανά.Κι ενώ έφευγε έψαλλαν όλοι με βουρκωμένα μάτια ΄΄Σηλυβρίας τον γόνον και Αιγίνης τον έφορον…Νεκτάριον τιμήσωμεν πιστοί, ως ένθεον θεράποντα Χριστού…΄΄.Μέσα σ’αυτό το κλίμα αναχώρησε ο άγιος Νεκτάριος για το μοναστήρι του.Και καθώς περιδιάβαινε τους δρόμους της πόλης μας, ευλογούσε και αγίαζε τους ανθρώπους,τα σπίτια,τις εργασίες,τα υπάρχοντά μας.Μαζί με τον συμπολίτη του στον Ουρανό και Πολιούχο μας,άγιο Αχίλλιο.Δοξάζουμε κι ευχαριστούμε τον Πανάγαθο Θεό για τις υπερκόσμιες δωρεές Του,για τη Θεία Του συγκατάβαση και τη φιλανθρωπία Του και Τον παρακαλούμε να μας φωτίζει και να μας ενισχύει να μιμηθούμε τον άγιο Νεκτάριο στο δρόμο της αγιότητας,στην οδό που οδηγεί στην Βασιλεία των Ουρανών.