Κυριακή του Παραλύτου – Σχολείο η Εκκλησία (+Μητροπολίτου Φλωρίνης Αυγουστίνου Καντιώτου)

Σχολεῖο ἡ Ἐκκλησία
«Ἐν Ἰόππῃ δέ τις ἦν μαθήτρια ὀνόματι Ταβιθά» (Πράξ. 9,36)
Τώρα, ἀγαπητοί μου, ποὺ πλησιάζει νὰ τελειώσῃ τὸ σχολικὸ ἔτος καὶοἱ μαθηταὶ καὶ μαθήτριες ἑτοιμάζονται γιὰ ἐξετάσεις κ᾽ ἔχουνκαρδιοχτύπια, καὶ μαζί τους ἀγωνιοῦν οἱ γονεῖς, ἀκούγεται ἐπίκαιροςὁ σημερινὸς ἀπόστολος, ποὺ ὁμιλεῖ γιὰ κάποια μαθήτρια ποὺ πῆρεἄριστα στὸ δυσκολώτερο μάθημα. Διότι τί τὸ ὄφελος νὰ πάρῃ ἕνας ἄριστα σὲ ὅλα τὰ μαθήματα, καὶ ὁ ἄγγελος νὰ τοῦ βάλῃ ἕνα μηδενικὸ σὲ κάποιο ἄλλο μάθημα γιὰ τὸ ὁ ποῖο ὁμιλεῖ σήμερα ὁ ἀπόστολος;
Ἀλλὰ μαθηταὶ καὶ μαθήτριες εἶνε μόνο τὰ παιδιά; Λάθος. Τὸ σχολειὸ δὲν τελειώνει στὰ θρανία. Ὁ ἄνθρωπος, ἀπὸ τὴν ὥρα ποὺ θὰ γεννηθῇ ἕως ὅτου κλείσῃ τὰ μάτια, εἶνε πάντοτε μαθητής, καὶ ὁ κόσμος αὐτὸς εἶνε σχολεῖο ἀπέραντο· εἶχαν δίκιο οἱ ἀρχαῖοι πρόγονοί μας ὅταν ἔλεγαν «γηράσκου ἀεὶ διδασκόμενος» (Σόλων· Μιχ. Ἰατροῦ, Πόθεν καὶ διατί, σ. 109), ὅτι κάθε μέρα ὁ ἄνθρωπος διδάσκεται καὶ ἡ ζωὴ προσφέρει διάφορα μαθήματα, ἄλλοτε καλὰ κι ὁ ἄνθρωπος προοδεύει στὸ καλὸ καὶ ἄλλοτε κακὰ καὶ βυθίζεται σὲ διαφθορὰ καὶ καταστροφή.