Jellyfish_mesaΚαλοκαίρι και λίγο πολύ όλοι θα κάνουμε κάποιες βουτιές σε μια από τις πάμπολλες παραλίες της όμορφης Ελλάδας μας. Πέρα όμως από τα γυαλιά για τον ήλιο, τις πετσέτες μας, το αντιηλιακό μας, τις ομπρέλες, τα σωσίβια ή τα μπρατσάκια οι μικρότεροι, καλό θα ήταν να έχουμε και μια κρέμα ή υγρό για τις τσούχτρες.

moving jellyfishΟι τσούχτρες ή μέδουσες είναι ζωντανοί οργανισμοί της θάλασσας, που ζουν συνήθως στα ανοιχτά, αλλά κάποιες φορές έρχονται και κοντά στην ακτή, πράγμα που εξαρτάται κυρίως από τις καιρικές συνθήκες. Είναι μεγάλες σε μέγεθος και διακρίνονται από μακριά, αλλά μερικές είναι πολύ μικρές κι αυτές είναι πιο επικίνδυνες, επειδή δεν μπορούμε να τις διακρίνουμε και να τις αποφύγουμε. Κι αυτό, επειδή αν κάποια από τα πλοκάμια τους κολλήσουν πάνω μας, προκαλείται οξύς πόνος, το δέρμα τσούζει – γι΄ αυτό τις λέμε και «τσούχτρες».

Το γλοιώδες σώμα της μέδουσας έχει σχήμα καμπάνας και καταλήγει σε πλοκάμια, που εκκρίνουν δηλητήριο, όταν ακουμπήσουν στο δέρμα μας. Γι΄ αυτό κατατάσσεται σε μια ομοταξία ασπόνδυλων ζώων, που ονομάζονται κνιδόζωα –  δηλαδή προκαλούν κνησμό – ξύσιμο. Το δηλητήριο αυτό είναι οξύ και εξουδετερώνεται με αμμωνία. Εναλλακτικά μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε οδοντόκρεμα ή σόδα. Οι μέδουσες είναι ορατές ,επειδή κολυμπούν με πολύ αργές κινήσεις και με συσπάσεις του σώματός τους κοντά στην επιφάνεια του νερού.

Αν, παρ΄ όλ΄ αυτά τσιμπηθείτε από μέδουσα, βγείτε αμέσως στην ξηρά και φωνάξτε τους γονείς σας. Αν έχουν κολλήσει υπολείμματα από πλοκάμια, οι γονείς σας θα τα αφαιρέσουν αμέσως αλλά όχι με γυμνά χέρια. Αμέσως μετά, αν η επαφή είναι πολύ εκτεταμένη, πρέπει να πάτε σε νοσοκομείο για περαιτέρω βοήθεια.

Ευτυχώς λίγα τέτοια σοβαρά περιστατικά έχουμε στη χώρα μας κι έτσι κανένα προσεκτικό παιδί δεν έχει τσιμπηθεί από τσούχτρα.